ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٣

اجازت از حضرت عزّت در حرب كافران

بسى هم از او زاين گرفتند كين * چو زو سستشان گشت بازارِ دين

3000 شدندى به جان خصمش از بدخوى * به دو كردى از ابلهى جادوى

نگفتند كآن را خدا بَركَشد * كسى در جهانش چگونه كُشد ؟

از آن جادويها يكى بود اين * كه گفتندى آن ناكسانِ لعين

كه : « ما نسل اسلام ببريده‌ايم * به سحر اين‌چنين كار بگزيده‌ايم

نخواهد كسى زاد از آن سركشان * چو ميرند ، از ايشان نماند نشان »

3005 به مكّه فرستاده زين در پيام * بدين كافران گشته خرّم تمام

پراندوه گشته مُسُلمان از اين * پيمبر در اين كار گفتى چنين

كه : « گردد هم امسالتان آشكار * كه خواهد بُدن نسلِ ما پايدار »

چو اسما به شهر مدينه رسيد * ورا موسم زادن آمد پديد

بيامد يكى پور فرّخ ازُو * وز اين بود اسلام را آب‌ِرُو

3010 به مژده همىگفت هركس چنين * ك : « كاذب شدند آن سگانِ لعين

كه پيدا شد اسلاميان را نژاد * يكى زاد و ديگر بخواهند زاد »

چو زين گشت آگه زبير عوام * پدر كرد عبد اللّه او را به نام

از اين كار اسلاميان شد بلند * كه بر نسل ايشان نيامد گزند ( 70 )

وز اين گشت عبد اللّه نامدار * بر اسلاميان چندگه شهريار

3015 از آن پس پيام آمد از كردگار * به پيش پيمبر سوى كارزار

كه : « بر جنگ كافر ميان را ببند * بديشان رسان هر زمانى گزند

ره كاروان را بر ايشان بگير * سخن گوى در دين ز شمشير و تير

اگر سر درآرند و فرمان برند * ز تيغ جهانگير تو جان برند

وگر جويد از تو كسى برترى * برانداز بنيادِ او يكسرى »

3020 چو فرمان يزدان بيامد به جنگ * پيمبر نكرد اندر آن كين درنگ