ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٢

وصول رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، به مدينه

هرآن‌كس كه اين معجز از وى بديد * مسلمانى اندر زمان برگُزيد

پس آنگاه قومِ مدينه همه * مُسُلمان شدند از شبان و رمه

نبى را چو كردند نصرت به دين * لقب آمد انصارشان اندر اين

2755 پيمبر از آن پس ز بهر سرا * به فرمان بدان جايگه كرد را

كه مركب بدان جايگاه آرميد * مرآن جايگه را پيمبر خريد

در او مسكن خويش و مسجد بنا * فگند و برآمد به زودى به پا

به سالى شد آن جاىِ فرّخ تمام * وطن اندر او كرد شاهِ انام

على چون به مكّه ز سيّد جدا * شد ، آمد سبك در پىِ مصطفى

2760 امانت كه بودى به پيش رسول * به خصمش سپرد و شد آنگه عجُول

ز مكّه پياده سوىِ راه رفت * به شهرِ مدينه شتابيد تفت

شدش كوفته پا ز راهِ دراز * بسى رنج ديد از نشيب و فراز

پيمبر به پايش فروكرد دست * از آن دردِ پا مرتضى بازرَست

چنان تا همه عمر خود مرتضى * برآسُود يكباره از دردِ پا ( 65 )

2765 وزاين‌رُو به مكّه بر اسلاميان * ز هرگونه مىكرد كافر زيان

گشودند كفّار دست ستم * نمودند بيدادشان بيش و كم

ز مكّه همه اهلِ بيتِ رسُول * برفتند ، شدند « 1 » از پى او عجول

در آن شهرشان چون كه نگذاشتند « 2 » * از او راه ناچار برداشتند

به شهر مدينه بَرِ مصطفى * شدند آن گُزين مردمِ پارسا

2770 از آن پس پيمبر به بو بكر گفت : * « ز مكّه برون آر پيوند و جفت « 3 »

كه ما را مدينه‌ست اكنون نشست * به مكّه ممانيد كس زيردست »

فرستاد ابو بكر پيش پُسر * به عبد اللّه آن پور فرخنده فر

كه اهل و عيال مرا ايدر آر * توقّف مكن اندر اين زينهار

پسر جُست راىِ پدر اندر آن * روان گشت با پاكتن خواهران

2775 يكى عايشه جفت پاكِ نَبى * كه بر پاكى او گوا شد نُبى

( 1 ) ( ب 2767 ) . شايد : به رفتن شدند . ( 2 ) ( ب 2768 ) . در اصل : بكذاشتند . ( 3 ) ( ب 2770 ) . در اصل : به مكه برون رفت از پيوند و جفت .