ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٩
فرستادن رسول مُصعَب هاشمى را به مدينه به دعوت
بُدى اسعدِ بن زراره ورا * قرابت سوىِ مادر پارسا
چو داننده مُصْعَب بدان جاى رفت * بدين كار فرّخ شتابيد تفت
فرستاد پيغام سعدِ مُعاد * ز روى غضب كرد از اين‌گونه ياد :
« بگوييد با اسعد از من چنين * مكن بر كسى عرضه اين تازه دين
2480 كه گرنه ز بهرِ قرابت بُدى * به شمشيرم اكنونت گردن زدى »
فرستاده رفت و بگفت اين پيام * همىكرد بيرونشان زآن مُقام
به دو گفت اسعد : « يكى ره ببين * كه تا خود چه مىگويد اين پاك دين
اگر هيچ بد باشد اندر سخن * سزد گر نگوئيم با انجمن »
به مُصْعَب فرستاده‌اش گفت : « هان * از اين دين كلامى به من بربخوان »
2485 كلام خدا خواند مُصْعَب براو * به تن برشدش راست زآن هول مو
از او كرد درخواست دين خدا * به دين گشت مُصْعَب ورا رهنما
فرستاده برگشت و شد پيش سعد * نگفت ايچ با او ز تهديد و وعد
به دو گفت : « جمعى برآن هر دو تن * چو بودند گشته كنون انجمن
ندادم پيامت ز بيم زيان * كه خون خواست افتادن اندر ميان
2490 بترسيدم اى مير كآن انجمن * بر ايشان بجوشند از گفتِ من »
به دو سعد گفتا : « نخواهم كه كس * بديشان زند سرد اينجا نَفَس »
به خود كرد آهنگ اسلاميان * به جنگ و نصيحت ببسته ميان
چنين گفت : « از ايدر روانه شويد * مبادا زمان را بهانه شويد »
به دو گفت اسعد كه : « فرمان بريم * همين لحظه زين جايگه بگذريم
2495 و ليكن تو احوالِ اين پاك دين * يكى ره به ديدار دانش ببين »
ز مُصْعَب سخن كرد درخواه مرد * به پاسخ « أَ لَمْ نَشْرَحْ » او ياد كرد
چو زو سعد بشنيد ، بنشست پيش * سخن خواست ديگر از اين پاك‌كيش
همىخواند مُصْعَب كلامِ خدا * دل سعد گشت از بديها جدا
از او دين پذيرفت و اسلام يافت * از آنجا به سوىِ محلّه شتافت
2500 به مردم چنين گفت : « هركس كه هست * شويد « 1 » اين زمان جملگى دين‌پرست
و گرنه مبينيد كس روىِ من * ميائيد كافر كسى سوىِ من »
( 1 ) ( ب 2500 ) . در اصل : شوند . به قياس افعال امرى بيت بعد اصلاح شد .