ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٢
معراج رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، به حضرت عزّت « 2 »
نكرده در اسلام جز كارِ حقّ * نبوده كسى را بر او جاىِ دَقّ « 1 »
مقوىِّ دين تو ، يعنى عُمَر * كه خطّاب بودش خطابِ پدر »
* دگر ديد كوشكى ز ياقوتِ زرد * شرُفها ز مرجان و از لاجورد
برآورده بر چار نيكو ستُون * ز لؤلؤ و مرجان ، چو شير و چو خون
2105 ز رضوان بپرسيد ك « ين جاى كيست ؟ » * بگفت : « آنكه بر قتلِ او دين گريست
سرافراز عثمان عفّان كه اوست * دو دختِ ترا شو ، ترا يار و دوست »
* چهارم يكى كوشك ديدش بلند * گذر كرده وصفش ز چون و ز چند
نه از زرّ و گوهر ، نه از آب و خاك * برآورده يكباره از جانِ پاك
به‌زيراندرش جوىِ كوثر روان * كز او پير گردد به خوردن جوان
2110 در او طرح و فرشى كه مانندِ آن * نه بوده‌ست و نه باشد « 2 » اندر جهان
نشسته بر او پاكزادى كه ماه * نمودى به پيشِ رُخَش روسياه
تو گفتى خداوندگارش سرشت * بيكباره از نورِ معنى سرشت
از او بازپرسيد ك « ين جا كه راست ؟ » * به دو گفت : « منزلگهِ مُرتَضاست
علىّ ابى طالب آن كو تُرا * دِرِ شهر علمست و شيرِ خدا
2115 گزين يار و عمزاد و دامادِ تو * كه از پشت اويند احفادِ تو » « 3 »
* يكى خانه‌اى ديد سيمين ز دور * درآويخته پرده رنگين ز نور
بپرسيد نامِ خداوندِ آن * به دو « فارسى » گفت : « سلمانش دان
كه جنّت به دو زو به جنّت فزون * به دل آرزو دارد اندر درون »
شنيد آنگهى بانگِ نعلين پا * بپُرسيد از حالِ او مصطفى
2120 چنين گفت : « از آنِ بلال است ، كوست * ترا امّت پاك و حقّ راست دوست »
*
( 1 ) ( ب 2101 ) . دق : اعتراض ، ايراد ، اشكال . ( 2 ) ( ب 2110 ) . در اصل : نبوذست و نباشذ . ( 3 ) ( ب 2114 ) . اشاره است به حديث : « أنا مدينة العلم و علىّ بابها فمن اراد العلم فليأت الباب » . ( جامع صغير ، ج 1 ، ص 107 ، كنوز الحقايق ، ص 38 . به نقل از احاديث مثنوى مرحوم بديع الزّمان فروزانفر ، ص 37 ) .