ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠

مناظرهء رسول « 1 » با كافران قريش

به سيّد بگفتند ك « اى نامدار * از امروز تا مبدأ روزگار

هرآن‌كس كه شد در گروهى بزرگ * بكوشيد تا قومِ او شد سترگ

به قوم و قبيله بهى خواستند * به نيكيّشان كار آراستند

مگر تو كه جز خوارىِ قوم خويش * نمىجويى اندر ميانِ قريش

1150 به دشنامِ بُت برگشائى زبان * به گُمره كنى نسبتِ ما همان

ز ما و ز آباىِ ما اندرين * نگويى بجز بد به دنيى و دين

چو هستيم هريك دراين روزگار * سرآمد به دانش ، به قوم و تبار

تو ما را چنين خوار دارى چرا * بگو تا در اين چيست كامت ز ما ؟ »

نبى گفت : « از اين كار مقصود من * نه مالست و نه جاه از اين انجمن

1155 نه چيزى كه در دنيى آيد « 1 » به كار * وز آن باشدم در جهان اشتهار

بلى آن‌كه در كارِ دين بىسخن * بياريد يكباره ايمان به من

نباشيد ديگر كسى بت‌پرست * از آن كار شوئيد يكباره دست

كز اين سود هر دو جهان بىگمان * بياييد از خالقِ آسمان

دگر آن‌كه گفتيد « 2 » در عقل ورا * ز هركس فزون است بخشِ شما

1160 جز اينست وز اين ره غلط كرده‌ايد * كه بر خود به دانش گمان برده‌ايد « 3 »

اگر بهره بودى شما را از اين * ز بد فرق كردى نكو ، كارِ دين

بدانستى از را « 4 » ، بُدى هوشيار * كه بت در خدائى نيايد به كار

خدائى خدا را سزد بىگمان * هر آن كو جز اين گفتش ، عاقل مدان »

چو زاين درشنيدند از وى سَخُن * دگرگونه پاسخ فگندند بُن

1165 يكى گفت : « اگر هست قولِ تو راست * خداى تو هر دو جهان را خداست ( 34 )

تو نزديكِ او از همه بهترى * گزيدت ز مردم به پيغمبرى

ببايد « 5 » كه او را به كارت نظر * بود بهتر از همگنان سربه‌سر

ترا مكّه هم مولد است هم نشست * همىخواهى آن را درآرى به دست

( 1 ) ( ب 1155 ) . در اصل : در دنيا آيد . ( 2 ) ( ب 1159 ) . در اصل : كفتند . ( 3 ) ( ب 1160 ) . در اصل : كرده‌اند . . . برده‌اند . ( 4 ) ( ب 1162 ) . در اصل : ؟ ؟ ؟ دانستى ار راء . ( 5 ) ( ب 1167 ) . در اصل : ن ؟ ؟ ؟ ايد .