ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦

آغاز رسالت سيّد المرسلين محمّد المصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم

خديجه بپرسيد و او بازگفت * سخن هرچه بودش ازين در نهفت

خديجه به دو گفت : « اندُه مدار * كه ضايع نگرداندت كردگار

620 كه با اين‌چنين خُلق و اين خوىِ پاك * نبوده‌ست مثل تو بر روى خاك

ندارد روا كردگارِ بلند * كه آيد ز ديوان به رويت گزند

چو بينى از آن‌گونه چيزى دگر * مرا آگهى ده از آن دربه‌در »

چو جبريل خود را به سيّد نمود * پيمبر به جفتِ گزين گفت زود

كه : « آن شكل بنمود خود را به من * وز اويم پُر از خوف اى پاكتن »

625 خديجه درآمد به نزديك شوى * گرفتش به بر جفتِ فرخنده خوى

بپرسيد از او : « بازبينى كنون ؟ » * چنين گفت : « هستم به پيش اندرون »

خديجه برون كرد مقنع ز سر * فرشته از آن كرد حالى حذر

بپرسيد از او باز فرخنده جفت : * « چه بينى از آن حالت اندر نهفت ؟ »

به دو گفت سيّد : « چو مويت بديد * شد از چشمِ من شكل او ناپديد »

630 خديجه به دو گفت : « از اين شاد باش * ز انديشه‌هاى بد آزاد باش

ترا مژده بادا كه هست او سروش * دل آسوده دار و به من دار گوش

نشايد ورا خواندنت نيز ديو * كه او آيد از پيشِ گيهان خديو

اگر ديو بودى ، ز موى زنان * نگشتى رميده ز پيشت چنان »

براين نيز بگذشت يكچند روز * دل از داد و دولت شدش دين‌فروز

635 چو امر آمد از كردگارِ جهان * كه پيدا شود رازهاى نهان

به سالى شده مايهء برترى * در او جمع مجموع نيك‌اخترى

بدان تا شود راست كار جهان * ترازو « 1 » شده طالع از آسمان

شده طالع سال و ساعت يكى * نكرده تفاوت به هم اندكى

خداوند آن زهره در اوج بود * به تثليث رويش به طالع نمود

640 ز نهصد فزون بيست و يك رفته سال * ز اسكندرى ، روز ، وقت زوال

مه آب ، خورشيد در برجِ شير * كواكب قوىحال بالا و زير

ده و نه ز شاهىّ پرويز ، سال * مه ارديبهشت و به مسعود فال

رمضّان گذر كرده بيست و چهار * به دوشنبه ، آمد ز پروردگار


( 1 ) ( ب 637 ) . ترازو - برج ميزان .