درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٤

هدف خلقت انسان بزرگتر از زندگى مادّى اوست

هدف خلقت انسان بزرگتر از زندگى مادّى اوست

هدف خلقت انسان بزرگتر از زندگى مادّى اوست

در اين رابطه آيه شريفه قرآن مىگويد : ( افحسبتم انّما خلقناكم عبثاً و انّكم الينا لاترجعون ) ( 1 ) آيا شما گمان كرديد كه شما را بيهوده خلق كرديم و به سوى ما بر نمىگرديد ؟ معادى نيست ؟ و نيز در جاى ديگر مىفرمايد : ( انّ فى خلق السّماوات و الارض و اختلاف اللّيل و النّهار لآيات لاولى الالباب ) همانا در خلقت آسمانها و زمين و جابجا شدن شب و روز - يعنى شب مىرود و روز مىآيد و بر عكس - نشانه هايى هست براى كسانى كه صاحب عقل و درك هستند ( الّذين يذكرون اللّه قياماً و قعوداً و على جنوبهم ) كسانى كه خدا را به ياد مىآورند در حال قيام و نشستن و وقتى كه به پهلو خوابيده اند ( و يتفكّرون فى خلق السّماوات و الارض ربّنا ما خلقت هذا باطلا ) و دائماً در خلقت آسمانها و زمين تفكّر كرده و مىگويند : خدايا اين موجودات را تو باطل خلق نكردى و خلقت آنها عبث و بيهوده نبوده است ; يعنى هر موجودى براى هدفى خلق شده است و خلق ما انسانها نيز از اين قانون كلّى مستثنى نيست و براى هدفى خلق شده ايم ، و آن هدف كه كمال معنوى است در اين دنيا تأمين نمىشود ; زيرا همگى در اين دنيا زندگى را توأم با مشقت ها و رنج ها مىگذرانيم و سرانجام مىميريم ، معلوم مىشود سرنوشت مهم تر و عالى ترى در انتظار ما مىباشد ، و لذا قرآن مىگويد : خدايا اين نظام وجود را كه از جمله آن ما انسانها هستيم باطل و لغو خلق نكرده اى ( سبحانك فقنا عذاب النّار ) ( 2 ) خدايا تو منزّه از نقص هستى - يعنى اگر خدا حكيم نباشد كارهايش ناقص مىشود - پس ما را از آتش جهنم حفظ كن .

بنابراين خداى تبارك و تعالى هدف بزرگى از خلقت انسان داشته است ،

1 - سوره مؤمنون ، آيه 115 2 - سوره آل عمران ، آيات 190 و 191