درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢١
رسالت انبيا
رسالت انبيا
بسم الله الرحمن الرحيم
« فَجَهِلُوا حَقَّهُ ، وَاتَّخَذُوا الاَْنْدَادَ مَعَهُ ، وَاجْتَالَتْهُمُ الشَّيَاطِينُ عَنْ مَعْرِفَتِهِ ، وَاقْتَطَعَتْهُمْ عَنْ عِبَادَتِهِ ، فَبَعَثَ فِيهِمْ رُسُلَهُ »
حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) بعد از آن كه خلقت حضرت آدم و رانده شدن او از بهشت به واسطه وسوسه شيطان را بيان كردند مىفرمايد :
رسالت انبيا
« وَاصْطَفَى سُبْحَانَهُ مِنْ وَلَدِه اَنْبِيَاءَ »
( و خداى تبارك و تعالى از اولاد آدم پيامبرانى را برگزيد . )
« نبىّ » اصلش « نبيئ » بر وزن فعيل بوده يعنى آورنده خبر .
« اَخَذَ عَلَى الْوَحْىِ مِيثَاقَهُمْ ، وَعَلَى تَبْلِيغِ الرِّسَالَةِ اَمَانَتَهُمْ »
( خداوند از پيامبران پيمان گرفت كه آنچه را بر ايشان وحى مىكند به بندگان خدا برسانند . )
در حقيقت رسالت امانتى است كه خداوند متعال نزد پيامبران گذاشته است .
رسول به معنى فرستاده است و اينجا اختلاف است كه فرق بين رسول و نبىّ چيست ؟ معمولا مىگويند نسبت بين آنها عام و خاص مطلق است ، يعنى