مطلع سعدين ومجمع بحرين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٣

جلوس حضرت صاحب‌قرانى بر سرير سلطنت و جهانبانى

پشت سعادت و اقبال بر مسند استقلال بازنهاد و ايام زمام حل و عقد عالم به قبضهء ارادت او داد . منشيان قضا و قدر منشور إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ « 1 » از ديوان لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ « 2 » به طغراى تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ « 3 » به نام همايون آن حضرت نوشتند و بساط خصم متعصب و دشمن متغلب او را به موجب و تنزع الملك ممن تشاء « 4 » در نوشتند « 5 » . سايق قضا به تازيانهء قدر اسب دولتش را در ميدان سعادت و اجلال مىراند و سابق اقبال به استقبال آمده مىخواند :

نظم

خدايگانا ايزد ترا فرستاده است * كه چهار حد جهان آن تست روبستان

گواه دعوى ملكت زبان شمشير است * براى دعوى خود اين گواه مىگذران

و آوازهء فتح و نصرت و تيسير اسباب تسخير مملكت به اطراف ربع مسكون رسيد و مطيع و عاصى و دانى و قاصى شنيد و كسانى كه دعوى گردنكشى و سر سرورى داشتند و سخن به پيشانى مىگفتند گردن نرم كرده پنبهء غفلت از گوش بيرون آوردند و خوفى عظيم و هيبتى تمام در خاطر راه يافت .

و حضرت صاحب‌قران تمام اركان دولت و اعيان حضرت و دلاوران و بهادران جنگ را به مواجب اكرام و مواهب انعام و شهر و ولايت و انواع رعايت خوش وقت و

( 1 ) . سورة ص 26 ( 2 ) . الانبياء 23 ( 3 ) . آل عمران 26 ( 4 ) . آل عمران 26 ( 5 ) . حاشيهء ف . ولادت حضرت صاحبقران 25 شهر شعبان سنهء 736 جلوس در رمضان سنهء 771 ، وفات 25 شهر شعبان 807 ، مدت سلطنت 36 سال ز هفصد فزون رفته هفتاد و يك * قضا گفت شه را كه الملك لك