مطلع سعدين ومجمع بحرين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٢

وقايع سنهء سبعين و سبعمائه ذكر ايلچى فرستادن شاه شجاع و شاه محمود به خواستارى دختر سلطان اويس

حبذا سور و سرورى كه اگر در نگرى * خانهء زهره بود برجى از آن عالى سور

اجتماعى است منور قمرى را با شمس * اتصالى است مقرر ملكى را با حور

مهد بلقيس زمان داشته است ارزانى * به سراپردهء جم دولت تشريف حضور

قطب دين شاه فلك مرتبه محمود كه او * به همه سيرت محمود و محامد مذكور

اى چنان راست به عدل تو سپاهان و عراق * كه كسى را نبود ناله به غير از طنبور

اى به پيش نظرت گشته ملازم هر بكر * كوست در پردهء غيب از همه عالم مستور

صورت دولت و فتحى كه ترا روى نمود * نشد از پردهء تقدير كسى را مقدور

خواجه تاج الحق و الدين محمد الحق * سعيها كرد در اين باب به غايت مشكور

درى از بحر بزرگى به كنارت آورد * كه چنان در نتوان يافت در اصداف دهور

نومهى از افق پادشهى با تو نمود * كه كس آن ماه نديدست و نبيند به شهور

در سرم بود كه بر درگهت آيم به نثار * كنم اين گوهر منظوم بر آن در منثور