مطلع سعدين ومجمع بحرين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٠
ذكر عزيمت سلطان ابو الفوارس جلال الدين شاه شجاع به جانب تخت فارس
معمور بود ، پادشاه حكم فرمود كه جماعت افغان مال به دستور ادا كنند و الا هر سال هزار سوار مكمل « 1 » به يورش آيند . افغان فغان برآورده التماس تخفيف كردند . ملتمس مسموع نيامده مقرر شد كه مال « 2 » به دستور خراج جواب گويند و خواجه محمد عيسى آن مملكت عريض را مساحت كرده واجبى ديوان مقدارى كرامند مىشد . افغان از آن التماس نادم شده و قبول كردند كه هر سال دو هزار سوار به يورش آورند . اين نيز مسموع نيفتاد . عاقبت به سه هزار سوار قرار يافته مواجب آن مواضع در وجه تغار و علوفهء ايشان مسلم شد . امير سيورغتمش ملازم گشته قلعهء سموران و سليمانى و ساير قلاع به معتمدان حضرت بازگذاشت و سرخيلان و صحرانشينان به خدمت آمده تشريفات يافتند و به موجب اجازت هريك به محل خود بازگشتند و پادشاه عازم ولايت اربعه شد و به جبر كسر خرابى كه در آن ولايت از عليشاه برادر دولتشاهو شده بود نواب قيام نمودند و چون آن ولايت به ممالك نيمروز متصل است و هزاره‌هاى جاكو و تومان و بوقاجى نزديك آن ، پادشاه امير جمرغان را كه به جلادت و دلاورى مشهور بود به دارايى آن ولايت تعيين فرمود و به خير و سعادت در كرمان نزول نمود .
ذكر عزيمت سلطان ابو الفوارس جلال الدين شاه شجاع به جانب تخت فارس
ذكر عزيمت سلطان ابو الفوارس جلال الدين شاه شجاع به جانب تخت فارس
چون مملكت كرمان ديگر باره به يمن عنايت بىغايت ازلى و حسن احسان بىنهايت لم يزلى مسخر و مضبوط شد و آوازهء انتظام امور سلطنت ، برحسب ارادت اولياى حضرت ، منتشر گشت ، هر روز فوجى به سايهء چتر هماىآسا استظلال مىجستند و هر زمان جوقى متوجه آستان ملك رفعت و سدهء سدره منزلت شده
( 1 ) . ك : مكمل‌پوش . ( 2 ) . ك : س بازگشت .