مطلع سعدين ومجمع بحرين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٢
ذكر احوال ممالك آذربايجان در اين سال
امير خضر انهزام يافته امير بايزيد به يمن مساعدت امير تيمور مظفر و منصور شد .
در اين اثنا ، خواست كه نسبت به امير تيمور غدرى انديشد . آن حضرت به ضمير منير دريافته ، به بهانهء رعاف « 1 » بينى گرفته از مجلس بيرون آمد و تركش بر پشت اسب بر ميان بست و چون آن حضرت براى كارهاى بزرگ معين بود ، توكل بر حضرت نعم الوكيل كرده در كنف عنايت ايزدى روى در بيابان نهاد و از درياى بلا به ساحل نجات رسيد . امير حاجى برلاس خبر يافته و كس فرستاده نصيحت كرد كه از آب آمويه نگذرد و لشكر چول كش را بيرون كرده به جانب زنده حشم و عبد الله رود و منغلاى باشد كه من امير جوغان را با لشكرى تمام به معاونت « 2 » مىفرستم . امير تيمور نصيحت شنيده به ترمذ رسيده و شيخ على جورچى را به يك حمله تا ترمذ كهنه دوانيد .
ذكر احوال ممالك آذربايجان در اين سال
ذكر احوال ممالك آذربايجان در اين سال
سلطان اويس در تبريز خبر يافت كه تيمورتاش پسر ملك اشرف را كه جانى بيك به الوس اوزبك برده بود به خوارزم آمده و از آن‌جا به شيراز رفته و ولايت به ولايت گشته حالا در اخلاط پيش خضر شاه حاكم آن جاست و سر فضول « 3 » دارند . سلطان اويس به طرف آلاطاق روان شده خضر شاه تيمورتاش خرزاده « 4 » را گرفته پيش سلطان اويس فرستاد و شربت فنا چشيده سر او را روانهء تبريز كرد و هركس كه در خاطر نفاقى داشت مأيوس شد .
( 1 ) . ظفرنامه : به بهانهء رعاف دست پيش‌بينى گرفته بيرون آمد . » ( ص 43 ) ( 2 ) . ايضا : « از پى او كس فرستاد كه عبد الله طايغو و زنده حشم پسر محمد خواجه اپردى انديشهء مخالفت در سر دارند . از آب عبور ننمايد و لشكر چول را جمع آورد و از اين جانب نيز جوغام را با انبوهى تمام از عقب خواهم فرستاد . » ص 43 . ( 3 ) . س : فضولى ( 4 ) . در ذيل جامع كلمهء « خرزاده » وجود ندارد . لابد چون ملك اشرف چوپانى را مردم اشرف خر مىخواندند ، مؤلف كتاب مطلع السعدين نيز او را « خرزاده » ياد كرده است .