مطلع سعدين ومجمع بحرين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٩

ذكر گرفتارى امير جمال الدين شيخ ابو اسحق بن امير محمود شاه اينجو و عاقبت حال او

رباعى

افسوس كه مرغ عمر را دانه نماند * اميد به هيچ خويش و بيگانه نماند

دردا و دريغا كه در اين مدت عمر * از هرچه بگفتيم جز افسانه نماند

رباعى

با چرخ ستيزه كار مستيز و برو * با گردش دهر درمياويز و برو

يك جرعهء زهر را كه مرگش خوانند * خوش دركش و جرعه بر جهان ريز و برو

اهل شيراز بل تمام عراق از واقعهء او ملول و متأثر گشتند و شعرا مراثى گفتند .

مولانا عبيد زاكانى فرمايد : « 1 »

مرثيه

سلطان تاج‌بخش جهاندار امير شيخ * كاوازهء سخاوت وجودش جهان گرفت

شاهى چو كيقباد و چو افراسياب كرد * كشور چو شاه سنجر و شاه اردوان گرفت

در عيش و ساز عادت خسرو بنا نهاد * در عدل و رسم شيوهء نوشيروان گرفت

بنگر كه روزگارى چه بازى بد كرد « 1 » * نكبت چگونه دولت او را عنان گرفت

( 1 ) . ديوان عبيد زاكانى : چه بازى پديد كرد