مطلع سعدين ومجمع بحرين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٨

ذكر انهزام لشكر امير مبارز الدين محمد مظفر از جماعت اوغانيان

امير المؤمنين على عليه الصلاة و السلام از واهب بىمنت جسته‌ايم . ذلِكَ ما كُنَّا نَبْغِ . « 1 » آن شير مرد مبالغه نمود و گفت :

نظم

نصيب خصم تو باد ار غمى بود ما را * وگر ترا كه مبادا غمى است ما را باد

وگر بد است و گر نيك كار ما شايد * سعادت سر تو باد هرچه بادا باد

جناب مبارزى بر آن اسب سوار شده بيرون رفت . پهلوان على شاه كه تا نام مردان وفادار خواهد بود نام او سر جريدهء ايشان است ، به جنگ بازايستاد و هرچند امير مبارز الدين اشارت كرد كه هم بر اين اسب از مهلكه بيرون آى به تصور آن‌كه اسب تحمل نياورد اجابت نكرده و گفت :

نظم

هزار جان گرامى نخست جان رهى * اگرچه نيست گرامى فداى جان تو باد

و مخالفان شمشيرها كشيده قريب هشتصد بهادر از مردم محمد مظفر به قتل آمد و اموال بىشمار از قيتول تاراج كردند . فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ .

نظم

زمانه به نيك و بد آبستن است * ستاره گهى دوست گه دشمن است

بعد از سه روز ، اين خبر هولناك به صورتى كه لا تسأل به كرمان رسيد . شاه شجاع به اتفاق خواجه برهان الدين « 2 » وزير سواران به هر طرف دوانيد و جهت احتياط شهر را

( 1 ) . سورة الكهف 64 ( 2 ) . يعنى خواجه برهان الدين فتح اللّه پسر كمال الدين ابو المعالى وزير كه نسبشان به عثمان بن عفان مىرسيد ( رك فصيح خوافى ج 3 ص 62 )