مجمع الانساب ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢

در مدح دستور اعظم

بناميزد زهى روح مجرّد * به فضل حق زهى عقل مجسّم

ايا با طلعتت دولت مجاور * ايا اقبال با جاه تو توأم

به فرق فرقد و ايوان كيوان * كشيده رايت بخت تو پرچم

قضا حكم تو را مأمور و محكوم * قدر امر تو را منقاد و ملزم

چو نه گردون صلاح ملك جويند * بود راى تو بر هر نه مقدّم

چو شد اطلاق از حق وجه ارزاق * به دست تو همى كرده مقسّم

نزايد مادر گيتى به صد قرن * وزيرى چون تو ميمون مكرّم

نديده چون تو هرگز چشم ايّام * به صدر سرورى صدرى معظّم

به تو ملك سعادت شد مقرّر * به تو اقليم دولت شد مسلّم

دهد لطف عميمت طعم شكّر * دهد خشم اليمت صورت سم

قدر قدرا ! تو آن گردون جنابى * كه از گردون خطاب توست هر دم

[ 16 ] كه اى بانىّ جود و واضع خلق * كه اى منّاع ظلم و دافع غم

تيمّن جويد از بزم تو فردوس * تفأل گيرد از رزمت جهنّم

خداوندا ز شوق پاىبوست * بسى سال است تا من مىخورم دم

به حضرت كرده‌ام ارسال هر سال * به مدحت شعرهاى جزل خرّم

طمع دارم كه دست اصطناعت * نهد ريش مرا از لطف مرهم

هميشه تامّه و خور سير دارد * برين پيروزه‌گون گردنده طارم

رخ بختت جوان بادا چو خورشيد * چو گردون پشت بدخواهان تو خم

ز گردون هر زمانت دولتى نو * ز خورشيدت سعادت باد هر دم

تنت بىدرد و دل بىغم ، سرت سبز * بقائت جاودان و اللّهُ اعلم

از حضرت آسمان‌پناه اميدوار است كه چون ان شاء اللّه تعالى اين مختصر به شرف مطالعهء شريف نوّاب درگاه مشرّف گردد ، هر آينه به طراز قبول و خلعت اختصاص مطرّز و معزّز شود و وثوق امل بدين معنى آن است كه بضاعت مزجات در حضرت ملوك رواجى دارد و پاى ملخ نزديك سليمان معيوب نبود ، على الخصوص اين ملخ نزد سليمانى كه كمال عاطفتش چون اغصان طوبى سايه بر سر كبير و صغير ربع مسكون