طبقات ناصرى ( تاريخ كامل ايران واسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٤

السابع السلطان المعظم ناصر الدنيا و الدين [ ابو المظفر ] محمود بن السلطان

كاه گشت از انقلاب جور باد ، ايمن چو كوه * در پناه عهد عدلش چونكه [ ( 1 ) ] هر آرامش است

اى شنهشاهيكه ذيل عفو و دست بذل تو * مجرم [ ( 2 ) ] و محتاج را هم پوشش و هم پاشش است

بيست [ ( 3 ) ] سالست تا كه منهاج سراج خسته را * در دعا گوئى اين حضرت قرار و باشش [ ( 4 ) ] است

از براى نصرت و تاييد شاه و بندگانش * در وغا در كوشش است و در دعا در خواهش است

محور تاج [ ( 5 ) ] جلالت باد ! خاك درگهت * تا كه خاك و چرخ در آرامش و در جنبش است

گردش اهل زمين بر وفق فرمان تو باد * تا بروج آسمان گرد زمين در گردش است

[ قطعهء ملمعه ] ( ايضا لمنهاج السراج )

شاه را چون نام خويشش عاقبت محمود باد * نصرت و تاييد حق با عزم او مشدود باد [ ( 6 ) ]

دوستان را زى بقا و دشمنان را زى فنا * نفع و ضر در بخشش و در كوششش [ ( 7 ) ] موجود باد

در جهان باب امان از عدل او مفتوح [ ( 8 ) ] گشت * باب بيدادى بعهدش مغلق و مسدود باد

چون حسودش شد بطالع از فلك منحوس ورد * طالع او در پناه ايزدى مسعود باد

سفرهء ملك جهان را دودهء او شمع بس * چهرهء اعداى او در ديده‌ها چون دود باد

[ ( 1 ) ] پ : چون هزار آرامش [ ( 2 ) ] مط : محرم ، ولى به ترتيب عفو و بذل مصراع اول بايد مجرم اصح باشد [ ( 3 ) ] پ : اين بيت ندارد [ ( 4 ) ] مط : فراز پاشش است . اصل : مانند متن و اين صحيح است . [ ( 5 ) ] مط : چرخ جلالت . [ ( 6 ) ] اصل : مسدود [ ( 7 ) ] اصل : كوشش [ ( 8 ) ] مط : مفتوح باد .