طبقات ناصرى ( تاريخ كامل ايران واسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣

السابع عشر السلطان الاعظم غياث الدنيا و الدين ابو الفتح محمد سام قسيم أمير المؤمنين

خاطر مباركش از وى غبار گرفت رحمة اللّه عليهم ، و ( امام ) صدر الدين را مجال مقام [ ( 1 ) ] نماند در ممالك غور [ و قطعه اينست ، قطعه ]

در خراسان خواجه گونه [ ( 2 ) ] شافعى بسيار بود * بر در هر خسروى ، اى خسرو صاحب نشان [ ( 3 ) ]

ليك اندر هفت كشور پادشاه شافعى * بهترك معلوم كن تا هيچكس دارد نشان ؟

ور كسى گويد خليفه شافعى مذهب [ ( 4 ) ] بود * حاش للّه هيچ زيرك را نباشد اين گمان

مذهب عباس را اندر خلافت بى خلاف * حاجتى نبود مخالف ذكر اين معنى بدان [ ( 5 ) ]

زو [ ( 6 ) ] خلاف آخر چو در لبس سيه صورت نبست * در شعار صبغة اللّه اين تصور كى توان

كى كند هرگز خليفه جز به عباس اقتدا * كى سزد هرگز ( خلاف ) جد و عم زان خاندان

( پس تو بارى چون پدر را خواستى كردن خلاف * چون نرفتى بر شعار و راه ديگر خسروان ؟ )

ور نه آن كردى و نى اين در جهان خود بگذرد [ ( 7 ) ] * حجتى بارى طلب كن بهر عذر آن جهان

تا چو هر كس با امام اهل خيزد روز حشر * تو درين تقليد خود تنها بمانى جاودان

شافعى و بو حنيفه و اللّه اين خواهند گفت : * خوب نبود بى سبب ، زان در بدين ، زين در بدان [ ( 8 ) ]

اما صدر الدين بدين سبب از ممالك غور نقل كرد و به نيشاپور رفت و مدت يك سال آنجا بماند . بعد از آن قطعه‌يى به حضرت سلطان فرستاد ، تا او را

[ ( 1 ) ] اصل : مقال [ ( 2 ) ] اصل : گون [ ( 3 ) ] اصل : سلطان نشان . [ ( 4 ) ] اصل : شافعى بسيار بود [ ( 5 ) ] در يك نسخه ماخذ مط : حاجبى نبود . دز ديگر : حاجتى نبود مخالف هرگز اين معنى بدان [ ( 6 ) ] اصل : از خلاف . [ ( 7 ) ] مط : ور نه اين كردى و نسى آن اين جهان خود بگذرد . [ ( 8 ) ] اصل : زان در بدين زيردران .