ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢٣

گفتار در رزم حضرت صاحب‌قران با سلطان محمود « 4 » والى هندوستان و ظفر يافتن بر ايشان

است كه هر موفق سعادتمند كه از براى رضاى خداى بىهمتا - سبحانه و تعالى - مرارت مهاجرت اوطان بر حلاوت مواصلت احبّه و خلّان اختيار كرده ، مرتكب اخطار اسفار گردد و در راه نيكو بندگى درگاه إله - جلّ و علا - تلخى تعب و مشقت غربت را به كام همت كامياب عالىجناب شيرين ساخته ، در مواقف هول و خطر از بيم جان و خوف سر نينديشد ، هرآينه در مقام ، وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ « 1 » بسى غنايم از عظايم فتوحات دنيوى و كرايم مدّخرات مثوبات اخروى فايز گردد .

[ بيت ]

هركو به گام صدق در اين ره روان شود * بر منتهاى همت خود كامران شود

به تخصيص كه قبلهء نيّت از صفاى طويّت ، افضل اعمال و اشقّ عبادات باشد و مسرح انظار قصد و اهتمام ، در حركت و آرام ، مجرد انتظام ، در سلك مخاطبان تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ « 2 » بود و از نظاير اين سياق آن است كه چون صاحب‌قران مؤيد دين‌پرور بر وفق مضمون

[ نظم ]

بگير قبضهء شمشير عدل و جنبش كن * برآ به گرد همه هند ، پادشاه‌آسا

هرآن‌كه اشهد ان لا إله الّا اللّه * نگويد ، از تن او كن سرش به تيغ جدا

روى همت بلند به نيّت غزا و جهاد به صوب ممالك هندوستان نهاد ، به هر ديار كه رسيد جنود فتح و ظفر به استقبال موكب همايونش استعجال نمود ، و چنانچه شرح داده شد ، بسى بلاد و قلاع مسخر فرموده ، از خبث وجود كفّار فجّار و بىدينان بدكردار پاك ساخت . و در هفتم ربيع الثانى روز سه‌شنبه كه به دقيقهء حكمت فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ « 3 » عظم سلطانه آن روز از ميان ايام « 4 » ، به كوكب قوت و قهر و انتقام يعنى ترك حصار فيروزه‌فام بهرام خون‌آشام منسوب است ، على الصباح كه به فوز و نجاح ، خاقان مشرقى انتساب آفتاب ، در معركهء سپهر ، رايت طلوع برافراخت و سپاه

( 1 ) . جمعه / 10 . ( 2 ) . صف / 11 . ( 3 ) . يوسف / 101 . ( 4 ) . م : - ايام .