ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٦٧
گفتار در يورش همايون حضرت صاحبقران جهانگشا به جانب هندوستان به نيّت غزا
گرانمايگان سپاه گزين * نهادند از اخلاص رو بر زمين
كه فرض است فرمان صاحبقران * بر اهل جهان خاصه بر بندگان
كجا او نهد پاى ما سر نهيم * ز فرمان او ، بر سر ، افسر نهيم
گر آب و گر آتش كند جاى ما * نگردد ز فرمان او راى ما
شه آسودهتر شد ز گفتارشان * نوازشگرى كرد بسيارشان
گفتار در يورش همايون حضرت صاحبقران جهانگشا به جانب هندوستان به نيّت غزا
گفتار در يورش همايون حضرت صاحبقران جهانگشا به جانب هندوستان به نيّت غزا
فحواى بشارت مؤداى كلام معجز نظام ربانى و مضمون ميمون تنزيل واجب التجليل آسمانى ، حيث قال جل من كبير متعال إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ « 1 » دليلى است يقيننماى ريبتزداى ، بر علوّ رتبت مبارزان ميدان جهاد و رفعت قدر و منزلت نبردآزمايان معركهء غزو با اهل شرك و عناد . و مؤيدات اين معنى از نصوص كتاب و احاديث صحيح الانتساب زياده از آن است كه در امثال اين مجال متعرّض ايراد آن توان شد ، لاجرم همت متعالى آثار صاحبقران مؤيّد ديندار پيوسته در بند غزو كفّار و محاربه و قتال زمرهء اهل ضلال و استكبار بود و در تاريخ رجب سنهء ثمانمايه كه از روى حساب سال « فتح قريب » « 2 » است ، موافق « پارسئيل » « 3 » كه شمارش مطابق عدد اصحاب بدر افتاده ، به نيت غزا متوجه صوب هندوستان شد .
هرآينه مصدوقهء نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ « 4 » به ظهور پيوست و ميامن امتنان لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ « 5 » قرين روزگار همايون گشت و با سپاهى چون قطرات امطار در نيسان و آذار بسيار و مانند اوراق و ازهار اشجار در فصل بهار بيرون از حيّز حصر و شمار روى مكنت و اقتدار به آن ديار آورد و اميرزاده عمر ، پسر اميرزاده ميرانشاه را جهت ضبط سمرقند بازداشت .
( 1 ) . صف / 4 . ( 2 ) . عدد 800 . ( 3 ) . عدد 313 . ( 4 ) . صف / 13 . ( 5 ) . آل عمران / 123 .