ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٤٥

( 799 ه . ق ) گفتار در مراجعت حضرت « 1 » صاحب‌قران برجيس قدر بهرام قهر به جانب « 2 » ماوراء النهر

تمامى بازارها سربه‌سر * بياراسته مردم پيشه‌ور

همه راه زير پى بارگير * بگسترده ديبا و خزّ و حرير

نهان گشته بوم و بر آن ديار * ز زربفت آذين « 1 » و سيم نثار

يمين و يسار و فرازونشيب * نبد هيچ پيدا جز آيين و زيب

صاحب‌قران دين‌پرور پاك‌اعتقاد نخست به مزارات اوليا و اكابر و علما و زهاد گشته ، مجاوران و ساير مستحقان را به افاضت صدقات و عطيات نوازش نمود و به سرير سلطنت و جهانبانى برآمده ، نشاط عشرت و كامرانى فرمود و جشن‌هاى پادشاهانه ترتيب افتاد ، و بزم‌هاى خسروانه آراسته شد و خرگاههاى مرصع زده و بارگاههاى ملمع افراخته « 2 » .

[ نظم ]

بگسترد فرّاش صد نوع فرش * ز بهجت زمين گشت مانند عرش

شد آراسته بزمى از ناز و نوش * كه مثلش نديده به مينو سروش

جهان در جهان شيره در شيره بود * زمين آسمان شيره انجم نمود

ز هر نعمتى كآيد اندر شمار * فروريخته كوهى از هر كنار

خورش‌هاى الوان ز اندازه بيش * به خوان‌هاى زرّين نهادند پيش

مى ارغوانى به زرّين قدح * به ميخواره افكنده عكس فرح

مغنّى مشكين‌نفس كرده ساز * سرود خوش و نغمهء دل‌نواز

ساقيان سيمين‌ساق و سوچيان زرين نطاق ، ساغرهاى مالامال از شراب زلال در گردش آورده ، قوپوزچيان « 3 » خوش الحان و نغمه‌سرايان شيرين‌زبان نواى تيغان و ارغنون و صداى بربط و قانون در گنبد گردون و فضاى هامون انداخته .

[ نظم ]

كه تا باشد جهان صاحب‌قران باد * زمانه حكم كش او حكمران باد

مظفر باد بر اعدا سپاهش * ميفتاد از سر دولت كلاهش

( 1 ) . ع : آيين . ( 2 ) . ع : برافراخته . ( 3 ) . فقط در كلكته ؛ الف ، ع : قپوزچيان ؛ م : قوبزچيان .