ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١٩

گفتار در توجه موكب گردون شكوه به جانب البرز كوه

اثنا شحنهء غيرت و حميّت پادشاهانه به واسطهء تهمتى كه در واقع حقيقتى نداشت ، به قتل امير عثمان عباس فرمان داد و چنان سرورى به‌سبب افساد جمعى مفسد « 1 » فتّان از پاى درآمد ، « و لا مرد لقضاء اللّه » .

و رايت كشورگشاى به نيّت غزا متوجه بورىبوردى و براقن شد كه حاكم قوم آس بود و در آن طريق جنگل‌ها بود . درختان را انداخته و راه ساخته امير حاجى سيف الدين را با آغرق بگذاشت و به قصد جهاد به البرز كوه برآمد و در قلعه‌هاى كوه و دره‌هاى محكم با مخالفان دين محاربهء بسيار كرد ، و در جميع مواقف سپاه ظفرقرين بر وفق ميعاد وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ « 2 » مظفر آمدند و بسيارى از آن بيدينان را به تيغ جهاد گذرانيده ، به آتش جهنم وَ بِئْسَ الْمِهادُ « 3 » فرستادند و قلعه‌هاى ايشان را خراب ساختند و غنيمت بىشمار از اموال كفّار فتوح روزگار لشكر نصرت شعار گشت . و از آنجا مظفر و منصور با مساعى مشكور و غنايم نامحصور بازگشته ، به اردوى همايون نزول فرمود ، و امير حاجى سيف الدين كه در آغرق مانده بود ، ترتيب طوى كرده ، جشنى خسروانه برآراست .

[ نظم ]

زده بارگاهى بريشم طناب * ستونش زر و ميخش از سيم ناب

به گوهر بياراسته تخت زر * نشسته بر او خسرو تاجور

سران جهان جمله در پيشگاه * سرافگنده در سايهء يك كلاه

كمر در كمر تاجداران دهر * به پيش جهان‌جوى پيروز بهر

نخستين ز جلّاب نوشين سرشت * زمين گشت چون حوض‌هاى بهشت

نهادند خوان آنگهى بىدريغ * گراينده شد گرد عنبر به ميغ

ز هر نعمتى كآيد اندر شمار * فروريخته كوهى از هر كنار

خورش‌هاى الوان ز هرگونه بيش * به خوان‌هاى زرّين نهادند پيش

چو خوردند چندانكه آمد پسند * ز جام و صراحى گشادند بند

مى ناب خوردند با بانگ رود * ز گردون گذشته صداى سرود

( 1 ) . الف ، ع : مفسدان . ( 2 ) . صافات / 173 . ( 3 ) . آل عمران / 12 .