ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١٣
گفتار در ايلغار فرمودن حضرت صاحب‌قران از عقب توقتمش خان
گفتار در ايلغار فرمودن حضرت صاحب‌قران از عقب توقتمش خان
گفتار در ايلغار فرمودن حضرت صاحب‌قران از عقب توقتمش خان
صاحب‌قران « 1 » گيتىستان ، اموال و غنايم كه از اندازه بيرون در اين فتح همايون حاصل آمده بود ، با آغرق بگذاشت و اميرزاده ميرانشاه را - كه پيشتر از مصاف از اسب خطا كرده بود و دست مباركش آسيب كسرى يافته - در آغرق بگذاشت و امير يادگار برلاس و امير حاجى سيف الدين را پيش او بازداشت و لشكر اختيار كرده ، ايلغار فرمود و به تكامشى توقتمش خان روان گشت و به تعجيل تمام شب و روز در عقب او مىراند ، و چون به معبر آتل رسيد - كه آن را گذار توراتور « 2 » گويند - پسر اروس خان ، قويرى چاق اغلان را كه ملازم حضرت صاحب‌قرانى بود ، جمعى بهادران اوزبك كه در سلك ملازمان موكب همايون منخرط بودند ، همراه كرد و اسباب پادشاهى آماده داشته ، به خلعت طلادوز و كمر زرين مشرّف گردانيد و از آب آتل بگذرانيد و خانى الوس جوجى را به او تفويض فرمود .
[ نظم ]
آوريدى جهان به تيغ فراز * به سر تازيانه دادى باز
گنج در حضرتش روانه شده * غارت تيغ و تازيانه شده
شاهزادهء جوجىنژاد برحسب فرموده ، بدان‌جانب رفت و به جمع آوردن سپاه پراكنده و ضبط الوس مشغول شد و عساكر گردون مآثر در پى دشمنان شتافته ، تا اوكك برفتند و بسيارى از ايشان را به قتل آوردند ، و آن روز برگشتگان را از اين طرف ضرب شمشير قاتل بود و از آن طرف آب خونخوار آتل ؛ بيشتر ايشان را گرفته اسير كردند و اندكى از ايشان به عمدها خود را در آب انداختند و به آن طرف آتل گذشتند و توقتمش خان ، خانى را با خان‌ومان و هرچه داشت از پيدا و پنهان بگذاشت و از بيم جان با معدودى چند به‌طرف بولر به جنگلستان درآمد و از چنگال شيران دشمن‌شكن امان يافت ، و لشكر منصور از اين سوى آب تا به آن
( 1 ) . ع : حضرت صاحب‌قران . ( 2 ) . الف : توراتو .