ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩٣

گفتار در فرستادن حضرت صاحب‌قرانى « 1 » شاهزادهء جوان‌بخت ارجمند شاهرخ را جهت ضبط تختگاه سمرقند

صاحب‌قران « 2 » سپهراقتدار صباح جمعهء بيست و يكم ذى قعده اميرزاده شاهرخ را اشارت فرمود كه متوجه سمرقند شود و به ضبط و دارايى آن ممالك « 3 » قيام نمايد و در باب دادگسترى و رعيت‌پرورى سعى بليغ به تقديم رساند و در اين معنى از هرگونه نصايح پدرانه بسى سخن راند ، محصلش آن‌كه ،

[ نظم ]

روان شو سوى تختگه با سپاه * ولى دار پندم سراسر نگاه

نخست آنكه غافل مباش از خداى * كه فضلش به دولت بود « 4 » رهنماى

مياسا ز طاعت شبان دراز * سوى عدل چون روز شو سرفراز

ز گفتار پيغمبرش برمگرد * اگر بر سريرى و گر در نبرد

طلب هيچ جز نام نيكو مكن * كه اين نيكنامى نگردد كهن

بر آن باش تا هرچه نيّت كنى * نظر در صلاح رعيّت كنى

خداترس را بر رعيّت گمار * كه معمار ملك است پرهيزگار

بدانديش توست آن و خونخوار خلق * كه نفع تو بيند در آزار خلق

ز ظالم ستان داد مظلوم را * بيارا به انصاف آن بوم را

حرام است بر پادشه خواب خوش * چو بيند ضعيف از قوى باركش

خدا مهربان است بر دادگر * ببخشاى و بخشايش حق نگر

به سمع رضا مشنو ايذاى كس * و گر گفته باشد به غورش برس

چو خشم آيدت بر گناه كسى * تأمّل كنش در عقوبت بسى

كه سهل است لعل بدخشان شكست * شكسته نشايد دگرباره بست

ز صاحب غرض تا سخن نشنوى * كه گر كار بندى پشيمان شوى

ترا اين سخن‌ها ز من ياد باد * به نيروى دولت دلت شاد باد

( 1 ) . الف : قران . ( 2 ) . ع : حضرت صاحب‌قران . ( 3 ) . ع : مملكت . ( 4 ) . ع : + دايما .