ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧٧

گفتار در « 2 » مراجعت رايت آفتاب اشراق حضرت « 3 » صاحب‌قران آفاق به مستقرّ سرير سلطنت و جلال « 4 » از دشت قبچاق

[ بيت ]

چشم بد ازين دولت پيروز لوا دور * در رفتن و بازآمدن رايت « 1 » منصور

و چون از آنجا به سعادت نهضت فرموده ، از آب سيحون عبور فرمود و سايهء وصول بر خطّهء فردوس آيين سمرقند انداخت ، ديدهء اهالى مملكت از غبار موكب همايونش روشنايى يافت و اشعهء آفتاب مسرّت و شادمانى بر خواطر و ضماير اكابر و اصاغر آن ديار تافت ؛ شهزادگان و آغايان و امرا و نويينان

[ بيت ]

برفتند يكسر همه با نثار * ثناخوان و شادان بر شهريار

فراوان زر و گوهر افشاندند * بر او مدحت و آفرين خواندند

و بعد از اقامت مراسم « 2 » نثار و تهنيت قدوم موكب فرخنده آثار ، پيشكش‌هاى لايق و سزاوار به محل عرض رسانيدند و طوىهاى بزرگ مرتب داشته ، به عيش و عشرت مشغول شدند .

[ نظم ]

سعادت به اقبال صاحب‌قران * برآراست بزمى چو باغ جنان

سرير از نشست شه تاجور * گذشته ز گردون به آيين و فر

ز هرسو اميران چرخ‌اقتدار * به خدمت كمر بر ميان بنده‌وار

مهيا و آماده اسباب عيش * به جوى سعادت روان آب عيش

روان كرده ساقى سيمين‌عذار * به زرين قدح بادهء خوشگوار

مغنّى به ساز اندر آورده ساز * سرودش همين نغمهء دل‌نواز

كه اين دولت و شوكت بر كمال * مبيناد از آسيب دوران زوال

و چون چند روز در عيش و شادمانى ، داد عشرت و كامرانى داده شد ، اميرزاده ميرانشاه برحسب اجازه و اشارت عليّه متوجه هرات گشت ، و رايت آفتاب اشراق به‌طرف تاشكنت به عزم قشلاق نهضت فرمود و از آب خجند عبور نموده ، صحراى يارسين مضرب خيام اقامت همايون گشت .

( 1 ) . م : لشكر . ( 2 ) . ع : رسم .