ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٨

ذكر محاربهء قراولان و كشته شدن امير ايكوتمور « 1 »

به همان اسب تير خورده از آب بگذشت و چون اسب را قوت نماند ، بيفتاد . اسبى ديگر پيش كشيدند كه برنشيند ، هنوز سوار ناشده تيرى ديگر از شست « لا مرد لقضاء اللّه » گشاد يافت و بر مقتل آن اسب آمده ، عرضهء تلف گشت و مخالفان غلبه كرده ، به انبوه ، گرد او بر « 1 » آمدند و آن دلاور نامدار عالى مقدار ، پياده پاى ثبات بفشرد « 2 » و از غايت حميّت و مردانگى دست جلادت از جنگ بازنكشيد ، تا دشمنان او را نشناخته شهيد كردند - إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ « 3 » .

[ نظم ]

ز مكر جهان هيچ‌كس جان نبرد * كس اين رقعه با وى به پايان نبرد

ندارد جهان دوستى با كسى * نيابى در او مهربانى بسى

جهان را بدين‌گونه شد رسم و راه * برآرد به گاه و ندارد نگاه

و در آن واقعهء هايله كه چراغ دولت مخالفان را وقت فرونشستن بود و خانه روشن مىكرد هرى ملك پسر يادگار برلاس و رمضان خواجه و محمد ارلات را نيز به درجهء شهادت رسانيدند .

[ بيت ]

چراغى كان فروخواهد نشستن * كند در وقت مردن خانه روشن

حضرت صاحب‌قران به نفس مبارك با اندك سپاهى در اين‌حال به كنار آب رسيد و امير حاجى سيف الدين و امير جهانشاه ملازم ركاب همايون بودند . اشارت عليّه به صدور پيوست و سپاه پياده گشته ، از آب بگذشتند و به زخم تير خاره‌گذار و شمشير صاعقه « 4 » كردار « 5 » ياغى را براندند .

[ نظم « 6 » ]

بباريد تير از كمان سران * بر آن رزمجويان جوشن‌روان

براندند اعدا به شمشير و تير * برآورده از جان « 7 » ايشان « 8 » نفير

نماند از مخالف كس آنجا به‌جاى * كه روبه ندارد بر شير پاى

( 1 ) . ع : در . ( 2 ) . ع : بيفشرد . ( 3 ) . بقره / 156 . ( 4 ) . الف : ساعقه . ( 5 ) . ع ، م : - و شمشير صاعقه كردار . ( 6 ) . ع : بيت ؛ م : - نظم . ( 7 ) . الف : - جان . ( 8 ) . ع : دشمن .