ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧

مقدمه

[ بيت ]

خورشيد دين بر اوج كمال آن زمان رسيد * كانداخت سايه بر سر اسلاميان عمر

و جامع آيات قرآن و صاحب حلم و حيا فى كل حين و اوان ، امير المؤمنين عثمان بن عفان - رضى اللّه تعالى عنه -

[ بيت ]

چو گفتم مه و تير و ناهيد را * ببايد صفت كرد خورشيد را

امام با حشمت و وقار ، مالك دلدل و ذوالفقار ، منشوردار هَلْ أَتى « 1 » مشهور ديار « لا فتى » 8 محرم راز درون و بيرون ، تشريف يافتهء « انت منّى بمنزلة هارون » 9 امير المؤمنين و امام المتقين و يعسوب الدين ، اسد اللّه الغالب على بن ابى طالب .

[ نظم ]

نبى را وصى و خدا را ولى * على بود بىشكّ و شبهت على

از آن وجه رويش چو خورشيد بود * كه از چارمين آسمان رخ نمود

* * *

آن‌كس كه علم و حلم و حيا ختم شد بر او * عم‌زادهء محمّد و شير خدا علىست

- رضى اللّه تعالى عنه - و قرّة عين الرسول و فلذة كبد البتول ، گوشواران عرش برين و جگرگوشگان رسول ربّ العالمين .

[ بيت ]

كزو و از اين كار دين شد تمام * كه بر هردو بادا درود و سلام

عمّين بزرگوار سيّد ابرار و سند اخيار ، خيمهء شرع را عماد و خانهء دين را اساس ، امير المؤمنين حمزه و عباس و بر ارواح مطّهرهء عشرهء مبشّرهء او كه مسند خلافت به پرتو وجود ايشان آراسته و بساط معدلت به ميامن سعى ايشان پيراسته است و مالكان ازمّهء حلّ و عقد و حاكمان اعنّهء قبض و بسط ، - رضوان اللّه عليهم اجمعين -

امّا بعد ، بر رأى سلاطين كشورگشاى و خسروان عالم‌آراى كه رؤوس منابر و

( 1 ) . دهر ( انسان ) / 1 .