ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٥

گفتار در عرض ديدن حضرت صاحب‌قرانى « 4 »

احتياط فرمود « 1 » به سعادت و اقبال پيش راند . تومان خداداد حسينى مكمل و آراسته صف‌ها كشيده بودند

[ مثنوى ] « 2 »

سپاهى همه صفدر و رزمساز * دليران گردنكش سرفراز

سواران جنگى و مردان كار * كمند افگن و گرد و خنجرگذار

خداداد بعد از اقامت رسم اولجامشى و پيشكش ، زبان اخلاص به عرض ثنا و دعا برگشاد ،

[ بيت ]

بسى آفرين كرد بر شهريار * كه بادى « 3 » چنين جاودان كامگار

چنان باد گيتى كه كامت بود * فلك بنده و « 4 » اختر غلامت بود

تن و جان ما بندگان سربه‌سر * فداى ره خسرو تاجور

شهنشه مر او را نوازش نمود * بسى آفرين كرد و حرمت فزود

و بعد از تومان خداداد ، شيخ تمور پسر آق‌تمور بهادر با هزاره‌هاى سلدوز صف‌ها آراسته ، ايستاده بودند .

[ نظم ]

سپاهى سبك حملهء تيزجنگ * گشاده به كين جستن خصم ، چنگ

چو پيل دمان و چو شير ژيان * به كف تيغ و گرز و كمند و كمان

شيخ تمور بهادر رسوم نيكو بندگى به تقديم رسانيد و زانو زده ، اسب كشيد .

[ شعر « 5 » ]

و زان پس دعا كرد بر شهريار * كه بادا مطيعت فلك بنده‌وار

به كام تو بادا زمين و زمان * نگهبان جانت خداى جهان

چو ما بندگان در رهت جان‌سپار * به هروقت و هر جا هزاران هزار

جهانبان ز گفتار او شاد گشت * بر او آفرين كرد و زانجا گذشت

( 1 ) . الف ، ع : فرموده . ( 2 ) . ع : بيت ؛ م : - مثنوى . ( 3 ) . الف : بادا . ( 4 ) . الف ، ع : - و . ( 5 ) . الف : نظم ؛ م : شعر .