ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٤

گفتار در عرض ديدن حضرت صاحب‌قرانى « 4 »

جناح ، چون گوهر تيغ در آهن نشسته و مركبان بادپاى را چون آتش جهنده از دل آهن در برگستوان نهان كرده .

[ بيت ]

سپاهى به كثرت فزون از شمار * ظفرپيشگان تسلطشعار

بهيجا چو آشفته پيلان مست * همه نيزه و گرز و خنجر به دست

گرفته سپرهاى چرم « 1 » نهنگ * برافگنده برگستوان پلنگ

نه از مرگشان باك نز تيغ تيز * نه از آب بيم و نه ز آتش گريز

به مردى يگانه به كوشش گروه * بر زخم سندان ، بر حمله كوه

بدين‌گونه لشكرى از حيّز قياس بيرون و به كثرت ستاره و صولت گردون سراسر مكمل و آراسته ، فوج‌فوج و تومان‌تومان به مورچل خود روان شده ، متوجه عرضگاه « 2 » گشتند .

[ نظم ]

جهاندار چون لشكر آماده گشت * برآمد به اسب و درآمد به دشت

يكى تاج بر سر ز ياقوت و زر * به چنگ اندرون گرزهء گاو سر

عنان را به سوى جوانغار تافت * جهان سربه‌سر كوه فولاد يافت

درآمد روان از سر صف نخست * فروجست بيردى بيگ از اسب چست

كه تومان او بود از آغاز صف * گروهى همه تيغ و خنجر به كف

به قصد عدو تنگ بسته ميان * به الماس كين تيز كرده سنان

سپهبد زده زانو اسبى كشيد * زمين بوسه داد و ثنا گستريد

كه بادا جهان از كران تا كران * به فرمان صاحب‌قران ، جاودان

سروجان ما از ره دين و داد * فداى سم مركب شاه باد

بر ايشان جهاندار كرد آفرين * كه آباد بادا به گردان زمين

و چون حضرت صاحب‌قران تومان بيردى بيگ را قوشون‌قوشون به نظر التفات

( 1 ) . م : ز چرم . ( 2 ) . ع : عرضه‌گاه .