ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥

مقدمه

[ بيت ]

باج‌ستان ملوك تاج‌ده انبيا * شحنهء هشتم بهشت خسرو مالك رقاب

آنكه زمزمهء رسالتش كسرى در كار كسرى افكنده و غلغلهء جلالتش قصر قيصر را درهم شكسته ، براق برق‌پيماى او كارخانهء فلك را زير پى كرده و دست ابرآساى او نام حاتم طى كرده .

[ نظم ]

شهنشاه سرير قابَ قَوْسَيْنِ « 1 » * امام انبيا سلطان كونين

سوار عرصهء ميدان تحقيق * كه برد از هردو عالم گوى توفيق

ملايك خاشه‌روب بارگاهش * سليمان كمترينى از سپاهش

سرير عرش را نعلين او تاج * امين وحى و صاحب سرّ معراج

دوست‌نواز إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً « 2 » دشمن‌گداز أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى « 3 » كه ملازمان درگاه و چاوشان بارگاهش به ضرب تيغ آبدار فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ « 4 » و زخم سنان آتش‌بار وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ « 5 » روى زمين را از غبار كفر و شرك پاك گردانيده و اين سرگردانان بيداى ضلالت و گم‌گشتگان صحراى جهالت را به نور الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ « 6 » رسانيده .

[ نظم ]

آن شاه ابطحى كه سليمان گداى اوست * تعظيم مروه و عرفات از صفاى اوست

آدم كه او مقدّمة الجيش اصفياست * خاشاك‌روب بارگه اصطفاى اوست

جام جهان‌نماى زراندود آفتاب * يك تابدان ز بارگه كبرياى اوست

آيينهء سكندر و تاريكى خضر * روى چو ماه و گيسوى خورشيدساى اوست

تا پنج وقت نوبت شاهى او زدند * صد كسرى و سكندر و خاقان گداى اوست

مقصود از آفرينش اين چرخ نيلگون * فرّ هماى دولت بىمنتهاى اوست

طاووس بوستان رسالت كه جبرئيل * هنگام وحى بلبل دستان‌سراى اوست

( 1 ) . اشاره است به آيهء 8 و 9 / سورهء نجم : ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى . ( 2 ) . احزاب / 45 . ( 3 ) . توبه / 33 . ( 4 ) . توبه / 5 . ( 5 ) . شعراء / 214 . ( 6 ) . مائده / 3 .