ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٦
گفتار در مراجعت حضرت صاحب‌قران على الاطلاق به‌طرف قراباغ از براى قشلاق
حضرت « 1 » صاحب‌قران كامگار بعد از آن فتح نامدار از آنجا روان شد و چون از تفليس بگذشت ، خاطر مباركش نشاط شكار فرموده ، برحسب اشارت عليه ، امراى رفيع مقدار و عساكر نصرت‌شعار از برانغار و جوانغار ، جرگه « 2 » انداخته ، تمام دشت و كوه آن صحارى و نواحى فروگرفتند و بعد از چند روز كه جرگه به‌هم رسيد ، چندان حيوان از گوزن و آهو و ديگر انواع بهايم و سباع در آن جرگه جمع آمده بود كه صورت وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ « 3 » قبل از وقوع إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ « 4 » به رأى العين مشاهده افتاد و بعد از آنكه حضرت صاحب‌قران و شاهزادگان و نويينان به ترتيبى و اساسى كه معهود است به ميان جرگه درآمده صيدى چند بينداختند و از نشاط شكار بپرداختند ، ساير سپاه و لشكرى به حلقه درآمدند و كس نماند از قوى و ضعيف توانا و ناتوان كه تير اميدش به صيد مقصود نرسيد و دست آرزوش به گردن مراد حلقه نشد و بسيارى از آن جمله بود كه بىزحمت و مشقت به دست مىگرفتند و آنچه فربه بود مىكشتند و آنچه « 5 » لاغر بود رها مىكردند و از بس نخجير كه افگنده شد ، سپاه از حمل آن عاجز آمده ، بسيار از آن بگذاشتند ، چنانچه مدتى سباع و وحوش و طيور از آن محظوظ و بهره‌مند بودند .
[ بيت ]
مدتى وحش و طير را پس از آن * فلك از كشته ميزبانى كرد
گفتار در مراجعت حضرت صاحب‌قران على الاطلاق به‌طرف قراباغ از براى قشلاق
گفتار در مراجعت حضرت صاحب‌قران على الاطلاق به‌طرف قراباغ از براى قشلاق
حضرت صاحب‌قران « 6 » از آنجا به سعادت و اقبال نهضت فرموده ، در ضمان حفظ ذو الجلال روان شد و عساكر نصرت‌شعار حصن و قلعهء بسيار كه در آن گذار و حوالى آن ديار در تصرف كفّار فجّار بود ، به قوت بازوى كامگار و زخم تيغ آبدار آتش‌بار مسخر گردانيده و آن مواضع را از خبث وجود آن ملاعين بدكردار پاك گردانيدند و
( 1 ) . الف ، ع : - حضرت . ( 2 ) . الف : يزك ؛ م : نرگه . ( 3 ) . تكوير / 5 . ( 4 ) . تكوير / 1 . ( 5 ) . م : هرچه . ( 6 ) . ع : - قران .