ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٨

( 783 ه . ق ) گفتار در تسخير شهر هرات « 1 »

امراى نامدار و بهادران تيغ‌گزار ، به تخصيص قمار شاه برلاس در آن روز جنگ‌هاى مردانه كردند و دشمنان را تا در دروازه رانده ، ايشان را مقهور و مغلوب گردانيدند و خلق بسيار به قتل آمدند .

[ نظم ]

شد از كشته پر پشته بالا و پست * به تاراج جان مرگ بگشاده دست

بباريد چندان نم خون ز تيغ * كه باران به سالى نبارد ز ميغ

و چون جهان از ماتم كشتگان ، پلاس سياه شب « 1 » در گردن انداخت ، از بيرون و اندرون ، طلايه برگماشتند و از هردو طرف تا روز پاس داشتند و بهادران لشكر منصور توره‌ها و چپرها گرفته ، هيچ دقيقه از شرايط حزم فرونگذاشتند .

[ بيت ]

دگر روز چون « 2 » گنبد لاجورد * برآورد و بنمود ياقوت زرد

سپاه نصرت‌پناه سوار شدند و صف كشيده ، برابر حصار بايستادند ، اما آن روز اتفاق جنگ نيفتاد .

[ نظم ]

چو بنوشت شب فرش زربفت راغ * شده چرخ طوطىصفت همچو زاغ

چنان تيره گيتى كه از لب خروش * ز بس تيرگى ره نبردى به گوش

فوجى مخالفان از دروازهء انصارى كه در شهربند بود ، به قصد شبيخون بيرون آمدند و سه كس را به قتل آورده ، به تعجيل بازگشتند و سوى حصار شتافتند « 3 » .

[ نظم ]

دگر روز چون چشمهء آفتاب * فروشست از چشمه‌ها گرد خواب

شه خاور از پرده بالا گرفت * زمين از ثرى تا ثريا گرفت

چاشتگاه روز جمعه لشكر ظفرقرين

[ بيت ]

همه سر پر از خشم و دل پر ز كين * به ابروى مردى درافگنده چين

( 1 ) . الف ، ع : شب سياه . ( 2 ) . الف ، ع : كين . ( 3 ) . ع : رفتند .