ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٨

ذكر زفاف اميرزاده جهانگير با خدر معلّى سوين بيگ خان‌زاده

نمودند مهر و فزودند كام * گزيدند يار و گرفتند جام

هوا گشت از دود عود آبنوس * زمين چون لب دلبران جاى بوس

جهاندار صاحب‌قران كامران * به نيروى دولت به بخت جوان

زر و جامه و گوهر شاهوار * ببخشيد بيرون ز حدّ و شمار

بدين‌گونه چندى به بزم شهى * همى كرد هر روز گنجى تهى

و در اثناى آن چون اسباب و مقدمات چنانچه سزد و زيبد در غايت كمال و نهايت جمال ، دور از آسيب عين الكمال آماده و مرتب بود

[ نظم ]

بفرمود تا موبدان و ردان * ستاره‌شناسان و هم بخردان

شوند انجمن نزد تخت بلند * ز راز سپهرش « 1 » پژوهش كنند

و بعد از رعايت احتياط در اختيار وقت ، در مجلسى خاص مشحون به اكابر و خواص از اعيان مملكت و اركان دولت ، آن مخدّرهء تتق عفت و ابّهت را با اميرزاده جهانگير به موجب شرع مطهر مصطفوى - عليه افضل الصلوات و اكمل التحيات - به مباركى و طالع سعد عقد نكاح بستند و هرسو زبان تهنيت و دست نثار به ثناخوانى و گوهرافشانى برگشادند .

[ بيت ]

همه سرفرازان و گردنكشان * ز هرسو ثناخوان و گوهرفشان

و چون خسرو انجمن « 2 » انجم به خلوتخانهء خاور خراميد و جهان معجر كحلى مرصّع شب « 3 » در سر كشيد ،

[ نظم ]

شبى كز صفا چون شب قدر بود * ز صد ماه و سالش فزون قدر بود

همى كرد بخشش سعادت سپهر * مه و زهره بودند ناظر به مهر

كواكب به خوبى به‌هم متصل * مزاج چهار اسطقس معتدل

( 1 ) . م : سپهرم . ( 2 ) . م : - انجمن . ( 3 ) . الف ، ع : - شب .