ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧
ذكر زفاف اميرزاده جهانگير با خدر معلّى سوين بيگ خان‌زاده
[ بيت ]
بخار نثارش ز درياى دست * چو بر شد هوا از گهر ابر بست
ذكر زفاف اميرزاده جهانگير با خدر معلّى سوين بيگ خان‌زاده
ذكر زفاف اميرزاده جهانگير با خدر معلّى سوين بيگ خان‌زاده
كمر بستگان درگاه سلطنت‌پناه به ترتيب مقدمات طوى و تهيه اسباب آن قيام نموده ، چندان سراپرده و خيمه و خرگاه و سايه‌بان ، طناب در طناب كشيده شد و فرش‌هاى گوناگون گسترده گشت كه
[ بيت ]
همه پشت زمين شد روى ديبا * همه زير فلك بالاى خيمه
و جهت بزم خاص و مجلس زمرهء اختصاص
[ نظم ]
وثاقى مدوّر به‌سان سپهر * سپهرى پر از ماه و ناهيد و مهر
درون و برونش مغرّق به زر * مرصّع به ياقوت و درّ و گهر
ز ديبا تتق بسته گرد اندرش * پر از گوى عنبر سر و چنبرش
يكى تخت زرين گوهرنگار * نهادند در خرگه شهريار
زده تكيه صاحب‌قران كامياب * چون بر طارم چارمين آفتاب
شهان و مهان و سران سپاه * شده انجمن بر در پادشاه
زمين سربه‌سر شيره در شيره شد * جهان گشته حيران فلك خيره شد
كرشمهء ساقيان شيرين‌كار با نشأهء شراب تلخ مذاق خوشگوار يار شده ، دست به غارت‌گرى عقل و هوش برآوردند و نغمهء سرود مطربان خوش‌آواز با آهنگ نواى هرگونه رود و ساز راست گشته ، پرده‌درى عشاق مدهوش آغاز نهادند .
[ نظم ]
در آن بزمگه شادى آراستند * مهان « 1 » را بخواندند و مى خواستند
( 1 ) . الف ، ع : سران .