ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣
گفتار در نهضت همايون حضرت صاحب‌قران به عزم رزم به جانب خوارزم
كمال علم و تقوى و فضيلت درس و فتوى ، شرف ملازمت حضرت صاحب‌قرانى را طراز خلعت ساير مفاخر ساخته بود ، روا نمىداشت كه به واسطهء غرور يك كس اهل مملكتى در معرض تفرقه و تشويش افتند . از آن حضرت بعد از تقديم مراسم دعا و ثنا رخصت طلبيد كه به خوارزم رود و حسين صوفى را به هرگونه موعظت و نصيحت از خواب غفلت بيدار كرده ، نوعى سازد كه خون و مال مسلمانان عرضهء تلف نگردد . حضرت صاحب‌قران ملتمس او را مبذول داشته ، اجازت رفتن ارزانى فرمود . مولانا جلال الدين ، روى نيك‌خواهى به خوارزم نهاد تا به رفق و آزرم آن مهم كفايت فرمايد . و چون به آنجا رسيد وظايف نصيحت و خيرانديشى - چنانچه از علماى دانشور و ائمهء دين‌پرور سزد - به تقديم رسانيد و در تسكين مادهء آشوب و اطفاى نايرهء فتنه ، سعى بليغ نمود و آن معانى را به هرگونه مواعظهء « 1 » دلپذير مؤكّد ساخت و به شواهد آيات و احاديث مؤيّد گردانيد ، اما چون محل قابل نبود ، فصاحت و براعت قايل سودمند نيفتاد و نتيجه نداد .
چو گوش هوش نباشد چه سود حسن مقال
135 حسين صوفى از قبول سخن ابا كرد و به حبس آن بزرگ حقّانى در حصار جرأت نمود . و چون اين خبر به مسامع عليّه بندگى حضرت صاحب‌قرانى رسيد ،
[ بيت ]
بفرمود تا جمع گردد سپاه * به فرخنده درگاه عالم‌پناه
گفتار در نهضت همايون حضرت صاحب‌قران به عزم رزم به جانب خوارزم
گفتار در نهضت همايون حضرت صاحب‌قران به عزم رزم به جانب خوارزم
در بهار سنهء ثلاث و سبعين سبعمايه ، موافق سيچقان‌ئيل ، كه سلطان طبيعت از ادرار ابر آذارى لشكر الوس و بساتين و صحارى را غرق انعام عام گردانيد ، و سپاه نباتى را كه از سعى تواچيان نشو و نما و تردد جارچيان شمال و صبا از هر طرف در حركت آمده بودند ،
( 1 ) . ع : مواعظ .