ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٤

( 770 ه . ق ) « 1 » گفتار در سبب مخالفت حضرت صاحب‌قرانى با امير حسين نوبت ثانى « 2 »

لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها « 1 » رسيده و به قانون قويم « 2 » ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ « 3 » مقرر شده كه از ميامن سلطنت و جهانبانى خانوادهء بزرگوارش جهان و جهانيان در سايهء عدل و احسان و ضمان امن‌وامان تا دامن آخر الزمان آسوده و شادمان روزگار گذرانند ، اسباب پادشاهى و استقلال آن حضرت از مكمن غيب به نوعى روى مىنمود كه ديدهء بصيرت عقل در آن حيران و انديشه عقلاى عالم در فهم حكمت آن سرگردان مىماند .

[ نظم ]

به نوعى شدى كار او ساخته * مرادش ز هرگونه پرداخته

كز انديشه‌اش عقل حيران شدى * چه هرچيز كاو خواستى آن شدى

و چون برحسب فرمودهء ، « السّلطان ظلّ اللّه فى الأرض » 124 منزلت عظيم الشأن سلطنت ، سايهء مرتبهء الهى است و « لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له » اقتضاى سرّ اين معنى چنان است كه شغل خطير سلطنت اصلا شركت برنتابد « 4 » و منصب جليل جهاندارى به انبازى تمشّى نيابد .

[ نظم ]

بزم دو جمشيد مقامى كه ديد * جاى دو شمشير نيامى كه ديد

تنگ بود مملكتى بر دو شاه * كس نشنيده فلكى با دو ماه

بنابراين سنة اللّه جارى شده كه چون فيّاض موهبت إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ « 5 » ارادت فرمايد كه رايت دولت صاحب شوكتى به اوج شاهى برافرازد و ميدان ربع مسكون جولانگاه يكران فرمان او سازد ، نخست هر سر كه در او مجال سوداى سرورى باشد به تيغ فنا بردارند و هركس را كه انديشهء سركشى و برترى به خاطر راه يابد زنده نگذارند .

[ نظم ]

سر نكشد شاخ نو از سر و بن * تا نزنى گردن شاخ كهن

تا نشود رهگذر چشمه پاك * آب نزايد ز دل چشمه خاك

( 1 ) . فاطر / 2 . ( 2 ) . م : - قويم . ( 3 ) . آل عمران / 34 . ( 4 ) . الف : - و لا إله الّا الله وحده . . . شركت برنتابد . ( 5 ) . كهف / 84 .