ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥١
گفتار در فرستادن صاحب‌قران گردون جلالت امير جاكو را پيش ملك حسين به رسالت
فرمود ، و از آب گذشته مدت يك ماه بر سر چاه‌هاى موضع قراول توپه توقف نمود و از آنجا عازم ماخان گشت و نيك‌پى شاه نقد روان جان به حوالهء ديوان قهر و انتقام ، از وجه جنايت كفران نعمت « 1 » به قابض ارواح فرود آورد .
[ مصراع ]
هركس كه چنان كرد چنينش آيد پيش « 2 »
و هرآينه
[ بيت ]
هر كاو ز ولىنعمت خود روى بتابد * روزى بكشد كيفرش و چاره نيابد
گفتار در فرستادن صاحب‌قران گردون جلالت امير جاكو را پيش ملك حسين به رسالت
گفتار در فرستادن صاحب‌قران گردون جلالت امير جاكو را پيش ملك حسين به رسالت
چون حضرت صاحب‌قرانى از مرو گذشته ، ماخان مضرب خيام نزول همايون گشت ، امير جاكو را به رسالت پيش والى هرات ، ملك حسين فرستاد . ملك ، مقدم او را به اعزاز و احترام تمام تلقى نموده ، از شرايط مراعات و محافظت جانب او هيچ دقيقه فرونگذاشت و نسبت با حضرت صاحب‌قرانى اظهار هوادارى و محبت جانى كرده ، در باب موافقت و مظاهرت مبالغه‌ها نمود و استدعا فرمود كه من به سرخس مىآيم ، اگر ايشان از آن طرف تشريف دهند « 3 » بنياد مودّت و موالات استحكام پذيرد و عقد موافقت و اركان معاضدت به عهد و پيمان مؤكّد و مشيّد گردد . و چون امير جاكو مراجعت نموده ، آن سخنان را به عرض رسانيد و حضرت صاحب‌قران پيش از آن مصاحب امير حاجى برلاس به آن‌طرف رسيده بود و بر عادت ناپسنديده و شيمهء غدر ، كه از آن دودمان در هرزمان به ظهور آمده اطلاع يافته ، چه امير نوروز پسر ارغون‌آغا كه در زمان سلطنت قزان خان كه صاحب حلّ و عقد ممالك خراسان بود ، عم ملك حسين ، ملك فخر الدين [ را ] - كه پدرش ملك
( 1 ) . الف ، ع : - نعمت . ( 2 ) . وزن اين مصرع مخدوش است . شايد : . . . چنين آيد پيش . ( 3 ) . ع : آرند .