ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٦

گفتار در توجه نمودن امير حسين و حضرت صاحب‌قران به جانب طايخان « 1 » و بدخشان و صلح كردن با شاهان « 2 »

تمور پسر بوبكان و ساريق و شنگوم و توغلق خواجه برادر حاجى بيگ و كوچ تمور پسر بيگيجك و ديگر امراى هزاره و قشون ، با بيست هزار مرد از سر جالا تا پول سنگين نشسته‌اند ؛ و از اين‌جانب بيش از شش هزار مرد در معسكر همايون حاضر نبود . صاحب‌قران مؤيد پاك‌اعتقاد ، مصدوقهء كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ « 1 » به گوش صدق و اخلاص از هاتف توفيق مىشنيد و در آيينهء دولت روزافزون كه به صيقل تأييد آسمانى جلاى ظفر يافته بود به ديدهء يقين مىديد .

نظم

كه گر بحر گيتى شود پر نهنگ * و گر كوه و صحرا بود پر پلنگ

كسى را كه يار است بخت بلند * نيابد از آن يك سر مو گزند

با دو هزار مرد دلاور روى توكل به سوى دشمنان آورده از پيش روان شد و در سر پول سنگين ، سپاه جانبين به‌هم رسيدند . از وقت چاشت كه رايت سلطنت وَ الضُّحى « 2 » برافراشتند تا آن زمان كه پرچم سنجق وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى « 3 » شانه زدند ، آتش پيكار از زبانهء ناراً حامِيَةً « 4 » حكايت مىكرد و زمين از كرّ و فرّ پياده و سوار تفسير إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها « 5 » مىگفت . صفير تير صداى فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ « 6 » در گوش جان مىانداخت و بريق سنان صورت يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ « 7 » بر ديدهء دل جلوه مىداد . زبان تيغ تحقيق معنى مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ « 8 » به برهانى قاطع به ادا مىرساند و از واقعهء گران وقع چماق در شأن نزول الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ « 9 » حجتى واضح به اقامت مىپيوست و آن روز تا به شب دلاوران رزم‌آزماى از هردو جانب در سر پول تا به حدى كوشش نمودند كه نم طاقت در جگر جلادت هيچ بهادر نماند . شب كه از طرفين به موافقت شهسوار گردون ، عنان از ميدان برتافتند و كثرت سپاه مخالف ، بيش از اندازه بود ، حضرت

( 1 ) . بقره / 249 . ( 2 ) . ضحى / 1 . ( 3 ) . ضحى / 2 . ( 4 ) . قرآن كريم ، بخشى از آيات : غاشيه / 4 ؛ قارعه / 11 . ( 5 ) . زلزال / 1 . ( 6 ) . صافات / 10 . ( 7 ) . بقره / 20 . ( 8 ) . ص / 33 . ( 9 ) . قارعه / 1 و 2 .