ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢

گفتار در ولادت همايون حضرت صاحب‌قرانى « 1 »

چون از بنان گوهرافشانش كه مفاتيح خزاين فضل و احسان است در وقت تحرير آثار امتنان عَلَّمَ بِالْقَلَمِ « 1 » مشاهده افتد .

[ نظم ]

عقل واله شود و ديده بماند حيران * دل منوّر شود و قوت روان يابد جان

* * *

إذا قال فالدّرّ الثّمين منظّم * و إن خطّ فالوشى البديع منمّم

81 به كلك لطائف‌نگار بدايع آثار ، كه ، شرفات قصر شرفش به كتابهء ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ « 2 » مزين است فحواى :

[ بيت ]

اى حسن خط از دفتر اخلاق تو بابى * سلطانى از اوصاف تو حرفى ز كتابى

بر در و ديوار روزگار به هر ديار به خوبتر صورتى نگاشته ، حاجت بيان نيست ، « لا يحتاج الصباح الى المصباح » 82 ، و حبر خامهء مكرمت صريرش در بطون اوراق مصاحف و مجلدات قرآنى و در متون كتب و دروج ، بل بروج شموس و اقمار معالى و معانى جمال و كمال ، وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ « 3 » ، بر نظر ديده‌وران اطراف و اكناف عالم به نيكوتر وجهى جلوه داده ، « لا خبر بعد المعاينة » : 83

[ بيت ]

چه گويم در اوصاف اين سرفراز * كه هست آفتاب از صفت بىنياز

و هرچند محقق است كه ،

[ نظم ]

گر بگويم و گرنه ، داند عقل * كين طراز قباى دولت كيست

اما چون قلم به نشر شمه‌اى از صفات محمدت آياتش ، زبان به آب حيات شسته ، اگر به ذكر القاب همايون استسعاد يابد شايد ،

[ نظم ]

چو وصف ذات شريفش كند زبان قلم * عجب مدار كه آب حيات ازو زايد

( 1 ) . علق / 4 . ( 2 ) . قلم / 1 . ( 3 ) . مطفّفين / 26 .