ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٧

ذكر روان شدن چنگيز خان به‌طرف چورچه

و چون فصل زمستان درآمد ، دگربار به چنگيز خان خبر رسيد كه شادرقو « 1 » حاكم قاشين آغاز مخالفت نهاده و طريق عصيان پيش گرفته و لشكر جمع آورده .

[ نظم ]

گرفت آن شه شيردل ، ترك بزم * سپه را روان كرد بر عزم رزم

سپه داشت شادرقوى نامدار * شمارش گذشته ز پانصد هزار

به پيش مغل چون كشيدند صف * برآمد غريوى ز هردو طرف

بر آن هردو لشكر زمين تنگ بود * كه پهنايشان بيست فرسنگ بود

به فرمان شه بر سر آبگير * ز پشت كمان‌ها روان گشت تير

ز پرّنده پيكان بر آن روى يخ * تبه شد سپاهى چو مور و ملخ

در آن لشكرى كشته كافتاده بود * سه مرده به فرق سر استاده بود

كه چون ده تمن داده باشند جان * ز سر پاى سازد يكى بىگمان

مغل را بود اين‌چنين اعتقاد * بدين گفت‌وگو شد ورا اعتقاد

چو از خيل شادرقوى نامدار * سپاه مغل كشت سيصد هزار

سپهدار قاشين هزيمت گرفت * مغل زان هزيمت غنيمت گرفت

چو بگريخت شيدرقو از پيش شاه * ز ارتاقيا جست خود را پناه

از آن نامجو لشكر كامياب * ولايات قاشين همه شد خراب

به قاشين درون شهرهاى دگر * به پيكار كردند زير و زبر

شه از تنگت آمد به سوى ختا * كه دل داشت در آرزوى ختا

چون فصل بهار درآمد ، چنگيز خان آهنگ چورچه و تنگتاش كرد . والى چورچه چون از اين معنى خبردار شد ، انقياد كرده ، پيشكش‌ها و تنسوقات روانه داشت .

( 1 ) . متن همه‌جا : شيدرقو .