ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٠
گفتار در مشورت كردن چنگيز خان در باب مصلحت قضيهء انديشهء مراجعت
نشده بود ، به تيغ او كشته شد و حرم و فرزندان او را حاضر كردند . آنچه مردينه بود با اطفال شيرخواره به دايهء ابن آوه - يعنى كلاغان - سپردند و سلطان خزاينى كه همراه داشت در آب ريخته بود ، فرمان داد تا غوّاصان آنچه ممكن بود بيرون آوردند .
مثنوى
از آن رود بىرنج بحر و صدف * بسى درّ شهوارش آمد به كف
چو الجه گرفتند بر طرف رود * به فرمان شه لشكر آمد فرود
و چند روز در آن محل توقف نمود و گفت تا در آن محل صفّه‌اى ساختند و اين واقعه در رجب سنهء ثمان عشر و ستّمائه موافق ايت‌ئيل واقع گشت و روز ديگر دو سردار از امرا به تفحص حال سلطان جلال الدين به ناحيت هندوستان روان كرد .
ايشان از آب گذشته :
[ نظم ]
برفتند ميران به فرمان شاه * ببردند تا مولتان آن سپاه
لهاور ، برشاور و ملك غور * جز اينها ولايات نزديك و دور
بگشتند و كشتند و كردند پست * چو زان بوم سلطان نيامد به دست
عنان زان بر و بوم برتافتند * سوى خان رخ آورده بشتافتند
گفتار در مشورت كردن چنگيز خان در باب مصلحت قضيهء انديشهء مراجعت
گفتار در مشورت كردن چنگيز خان در باب مصلحت قضيهء انديشهء مراجعت
چون چنگيز خان تمامت ممالك خوارزمشاهيان را زير و زبر گردانيد ، حال سلطان محمد و فرزندانش به مرتبه‌اى انجاميد كه ،
[ نظم ]
پدر مرده زان‌سان به بيچارگى * پسر اوفتاده به آوارگى
همه ملك ايران مسخر شده * شهان جهان جمله چاكر شده
الم و آزارى كه از كردار سلطان در خاطر داشت ، ساكن شد و آتش غضبش كه