ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥

ذكر لشكر فرستادن چنگيز خان به‌طرف ايران از عقب سلطان محمد خوارزمشاه

كه هركس بداند ز نزديك و دور * بزرگان و خردان ايران و تور

كه از شرق تا غرب يزدان پاك * به من داد شاهى اين توده خاك

هر آن‌كس كه با من كند دشمنى * نبيند كسى در جهان ايمنى

ابا خويش و پيوند گردد هلاك * زن و بچگانش بميرند پاك

وگر آن‌كه بر خط من سر نهاد * به‌جاى كله بر سر افسر نهاد

و بعد از آن قلاوز گرفته لشكر به تعجيل تمام از عقب خوارزمشاه رو به عراق نهادند .

[ بيت ]

جبه كرد آهنگ مازندران * سوبدا به طوس آمد و رادكان « 1 »

چون جبه به مازندران رسيد ، كس بسيار كشت ، به تخصيص در آمل كه قتل‌عام فرمود و سوبدا به راه اسفراين روان شد و در آنجا قتل بسيار كرد و هركس كه به ايلى پيش آمد بر او ابقا كرد و هر آن‌كه سركشى مىنمود ، مستأصل مىگردانيد و با دامغان و سمنان همين طريقه سلوك داشت و جبه در قلعهء ايلال كه مادر و حرم سلطان در آنجا بودند كس بنشاند و از آن طرف به خوار آمده ، به دو پيوست و رى را به زمين هموار كرد و اهالى آن را تمام به قتل آورد .

[ بيت ]

هنوز اندر آن‌وقت خوارزمشاه * همى جست جايى كه يابد پناه

در آن ولا ملك نصرت الدين هزار اسب را كه طلب داشته بود 37 از كردستان برسيد .

[ بيت ]

به خدمت زمين هفت جا بوسه داد * پس آن‌گه زبان ثنا برگشاد

سلطان او را به تشريف خاص ارزانى داشت و چون به وثاق بازگشت ، عماد الملك و دو خان را به استشارت تدارك كار مشكل و واقعهء هايل پيش او فرستاد .

ملك جواب داد كه : « صلاح آن است كه هم در اين ساعت كوچ كنيم » ، و كوهى

( 1 ) . متن : رايگان .