ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٤

ذكر پادشاهى كوشلك لعين و شرح بيداد آن عدوى دين

[ بيت ]

هر آن بد كه او را بد اندر نهاد * به هنگام قدرت به ظاهر فتاد

در اثناى اين احوال ، توقتغان « 1 » با قوم مركيت از او جدا شده به‌طرف گنجيك رفت و كوشلك خان سه چار سال از پى هم لشكر به كاشغر مىفرستاد تا غلّات آنجا را مىخوردند و مىسوختند به مرتبه‌اى كه قحط و تنگى پيدا شد .

[ بيت ]

در آن ملك از او تنگى آمد پديد * از او مرغ و ماهى به سختى « 2 » رسيد

آخر الأمر خود متوجّه شد و اهالى آنجا عاجز گشته شهر به دو سپردند و لشكر به شهر درآمدند و در خانه‌ها نزول كردند .

[ نظم ]

همه خانه‌هاى رعاياى شهر * گرفتند لشكر به زور و به قهر

شد آن بقعه پرجور و فسق و فساد * نبد هيچ چاره بجز انقياد

و از آنجا متوجه ختن شد و آن را نيز بگرفت و مردم آنجا را نيز به بت‌پرستى دعوت مىكرد و الزام مىنمود و بفرمود تا ائمه و دانشمندان از شهر بيرون آيند و در باب ترجيح اديان مباحثه نمايند . زيادت از سه هزار امامان و دانشمندان فاضل بيرون آمدند . كوشلك روى به ايشان آورد كه : « از شمايان كه باشد كه نترسد و سخن حق بازنگيرد » . شيخ موفق علاء الدين محمد ختنى - نوّر اللّه مرقده - پيش آمد و به نزديك او بنشست و كمر راست گويى بر ميان بست و در ترجيح دين محمدى و ملّت احمدى دلايل و براهين اقامت نمود . چون كوشلك ملزم گشت و سخنش منقطع شد ، آغاز سفاهت كرد .

[ بيت ]

چو عاجز شد آن بىخبر از جواب * نبى را به بد كرد حاشا خطاب

امام دين‌دار از غايت حميّت تحمّل ننمود و گفت خاك « 3 » به دهنت اى بددين ، كوشلك لعين .

( 1 ) . متن : توقيعان . ( 2 ) . فقط د : 1710 . ( 3 ) . فقط د : 1710 ، د 5359 .