ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٩

ذكر توجه نمودن خوارزمشاه به جانب گور خان

ذكر توجه نمودن خوارزمشاه به جانب گور خان

ذكر توجه نمودن خوارزمشاه به جانب گور خان

سلطان محمد خوارزمشاه با لشكر بسيار از خوارزم متوجه جنگ گور خان شد و چون به بخارا رسيد ، اهل بخارا مطيع و منقاد شدند و از آنجا به سمرقند آمد و سلطان عثمان 30 - كه والى سمرقند بود ، او را سلطان السلاطين گفتندى و از نسل قرا خان و ايلك خان بود - كه از خانان ماوراء النهر بوده‌اند - و حركت خروج و استيلاى ايشان در [ تاريخ ] يمينى عتبى مثبت است - چون خواستدارى دختر گور خان كرده بود و او اجابت ننموده ، خاطر از او بگردانيد و به استقبال سلطان محمد بيرون آمد . سكّه و خطبه به نام او كرد و سلطان محمد دختر خود ، خواند سلطان را به دو نامزد فرمود و سلطان محمد ، تريته « 1 » را - كه اميرى از اقرباى مادر او بود - به شحنگى در سمرقند بگذاشت و به اتفاق سلطان متوجّه گور خان شد و چون گور خان از توجه ايشان آگاه شد ، پيش تاينگو كه سردار لشكر او بود و مقامش در طراز « 2 » ، كس فرستاد تا جنگ را آماده گردد و سلطان محمد از آب سيحون پل بسته ، بگذشت و پل را فرمود تا فراآب دادند تا لشكر انديشهء گريز نكنند و آب از روى كار نبرند و چون به صحراى رسيدند ، تاينگو با لشكر جرّار از سر غرور و پندار پيش آمد و روز جمعهء هفتم ربيع الاوّل سنهء سبع و ستّمائه لشكر طرفين به‌هم رسيدند و مقابل يكديگر بايستادند . سلطان فرمود كه عساكر منصور چندان توقف نمايند كه خطباى اسلام بر منابر برآيند و زبان به دعاى « اللّهمّ انصر جيوش المسلمين » 31 بر گشايند ، آنگاه از جوانب حمله كنند ، مگر به دعوات خطباى اسلام و امناى مسلمانان ، حضرت حق نصرت بخشد . برحسب فرموده ترصّد آن امر كردند و چون وقت نماز دررسيد ، آواز تكبير از صف اسلام برآمد و از اطراف حمله كردند و جنگ درپيوست .

[ بيت ]

خروش كوس و بانگ ناى برخاست * زمين چون آسمان از جاى برخاست

( 1 ) . متن : ترتيو . ( 2 ) . متن : طرار .