ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤
بدگويى كردن جاموقه به قصد تموچين نزد سنگون پسر اونگ خان
كه سرما و برف و دمه گشت يار * سپاهى كه با بيروق نامدار
بر آنها كه بودند نيرنگ‌ساز * در آن جنگ و پيكار بودند باز « 1 »
ز تاريكى و برف و باد و دمه * سراسيمه گشتند و حيران همه
رسيد اندر آن قوم خشم خدا * ز سرما بيفسردشان دست و پا
تبه گشت بسيار كس ز اندر گروه * بسى گمره افتاد از تيغ كوه
به كوهى كه بد موضع كارزار * بدانديش را شد چنين كار زار
هر آن‌كس كه بد زنده مانده به جا * برفتند سرگشته و بىنوا
نكردى كسى جنگ و بگريختند * از ايشان دو باهم نياميختند
بدگويى كردن جاموقه به قصد تموچين نزد سنگون پسر اونگ خان
بدگويى كردن جاموقه به قصد تموچين نزد سنگون پسر اونگ خان
چون تموچين مدّت هشت سال پيش اونگ خان به اطوار مختلف به سر برد و به قرب و نزديكى و به مرتبهء فرزندى و اتحاد رسيد ، امرا و خويشان او حسد بردند و شباهنگ كمر بر ممر انتهاز فرصت انداختند . و حبايل غدر بر تقبيح صورت او بساختند . جاموقه - كه مهتر جاجرات بود - با تموچين كينه‌اى ديرينه داشت ؛ پيش سنگون پسر اونگ خان بدگويى او كرد و گفت تموچين قوّت گرفته است و با تايانگ خان دوستى مىكند و مدد مىطلبد و مىخواهد كه مملكت از دست شما به در برد و سنگون اين سخن‌ها را انهاى راى پدر گردانيد ، باور نداشت . دگربار از غايت خبث نفس ، همين پيغام داد و گفت :
[ نظم ]
ز پور يسوكا پرانديشه باش * در انديشهء آن جفا پيشه باش
كه گر چارهء او نسازى تو زود * برآرد از اين دودمان تو دود
بترسيد از گفتش اونگ خان * بگرديدش از بيم رنگ از رخان
با امرا مشورت كرده به قصد تموچين اتفاق نمودند . يكى از امرا ، صورت اين
( 1 ) . متن : يار .