ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨٧
گفتار در بناى مسجد جامع كه حضرت صاحبقران در دار الملك سمرقند احداث فرمود
صاحبقران از آنجا به باغ بلند نقل فرمود و پيلان و آغرق كه در عقب بودند برسيدند . اهالى ماوراء النهر كه هرگز پيل نديده بودند ، از مشاهدهء آن هيكل عظيم و هيأت بديع متعجب بماندند و بر كمال صنع قادر جليل آفرينها خواندند « 1 » .
[ بيت ]
اگر پاى پيل است اگر پرّ مور * ازو يافت هريك ضعيفى و زور
و عواطف پادشاه جهانگير تاجبخش ، مجموع شاهزادگان و حضرات و كافهء طبقات اكابر و اشراف از اهالى مملكت و اطراف را - على اختلاف درجاتهم - از نفايس و تنسوقات ممالك هند ، ارمغانى ارزانى داشت و هركس را به حسب رتبه از جواهر و طلا و كنيزك و غلام و غير آن به نصيبى وافر محفوظ و بهرهور گردانيد ، و سارنگ برادر بزرگ ملو را - كه حاكم مولتان بود - و با دو زنجير فيل و ديگر تبركات و تنسوقات ممالك هند به اشپره « 2 » پيش اميرزاده محمد سلطان فرستاد ، و ساير امرا كه در آن سرحد بودند مجموع را انواع ارمغانى ارسال نموده ، انعام فرمود و سايهء رأفت و رحمت بر مفارق عالم و عالميان گسترانيد و شاهزادهء جوانبخت ، شاهرخ رخصت انصراف يافته ، به مستقرّ سرير سلطنت خويش بازگرديد - و الحمد للّه رب العالمين و الصلاة و السلام على خير خلقه محمد و آله « 3 » اجمعين .
گفتار در بناى مسجد جامع كه حضرت صاحبقران در دار الملك سمرقند احداث فرمود
گفتار در بناى مسجد جامع كه حضرت صاحبقران در دار الملك سمرقند احداث فرمود
چون از منطوق آيت كريمهء إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ « 4 » مستفاد مىگردد كه عمارت مساجد نتيجهء صدق ايمان است « 5 » به ذات و صفات خالق اكبر و باور داشتن احوال و اوضاع قيامت و روز محشر « 6 » ، حضرت صاحبقران مؤيد دادگستر در يورش هندوستان كه به هدم بنيان شرك و طغيان و ويران ساختن
( 1 ) . ع : خوانند . ( 2 ) . ع : با شيره . ( 3 ) . ع : و صحبه . ( 4 ) . توبه / 18 . ( 5 ) . ع : - ايمانست . ( 6 ) . ع : محشرست .