ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨٦
گفتار در گذشتن حضرت صاحبقران از جيحون و استسعاد يافتن حضرات و « 1 » فرزندان به عزّ ملاقات همايون
مستحدثات معمار همّت آن حضرت است - نقل فرمود ، و روز شنبه هژدهم در باغ قراتوپه ، كوشك جهاننماى از فرّ شكوه آن حضرت به حقيقت جهاننماى آمد . و يكشنبه نوزدهم باغ دولتآباد را از ميامن مقدم فرخنده ، اسم و مسمّى مطابق يكديگر شد و روز دوشنبه ، بيستم ماه چاشتگاه حضرت صاحبقران به ساعتى مبارك و طالعى ميمون از آنجا به كوشك باغ دلگشا فرمود و آن عمارت خجسته امارت از نو تمام شده بود و جهت تفأل و تيمّن در آنجا جشنى پادشاهانه ترتيب كرده شد « 1 » و مجموع خواتين و شاهزادگان و امرا و نويينان حاضر شده ، زبان تهنيت به مباركباد برگشادند و به رسم نثار چندان زر « 2 » و دينار بيفشاندند كه هريك از جوچينان را مبلغى كريمند « 3 » رسيد و هركس از آحاد ملازمان جوهر به من و زر به دامن كشيد و روز سهشنبه بيست و يكم شعبان ، رايت جهانگشاى چون روح گرامى كه به كالبد درآيد و مانند سلطان جان كه مملكت بدان را بيارايد به دار الملك سمرقند درآمد .
[ بيت ]
آن وعده كه تقدير همى داد وفا شد * وان كام كه ايام همى خواست برآمد
و زبان « 4 » حال خجسته مبدأ فرخمآل صاحبقران بىهمال ، به فحواى ، الْحَمْدُ لِلَّهِ * الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ « 5 » ستايشگزار شد و بعد از استحمام و تطهير تام ، به زيارت مرقد تابان فرقد قثم بن عباس - رضى اللّه عنهما - فرمود و مجاوران و ساير مستحقّان را به صلات و صدقات بىحصر و حساب نوازش نموده ، از آنجا به خانقاه مهد اعلى تومانآغا آمد ، و بعد از نماز پيشين ، به باغ چنار و نقش جهان تشريف داد و به عيش و عشرت مشغول شد ، و از آنجا نشاط حركت فرموده ، از فرّ طلعت همايون ، نام مجازى حقيقى گردانيد . و در اين محل از پيلان كه در عقب بودند يكى برسيد ، و حضرت
( 1 ) . ع : كردند . ( 2 ) . ع : درم . ( 3 ) . ع : گرانمند . ( 4 ) . ع : و در آن . ( 5 ) . فاطر / 35 .