ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٦٦
گفتار در مواقف غزوات حضرت صاحب‌قرانى در نواحى جمو
گفتار در مواقف غزوات حضرت صاحب‌قرانى در نواحى جمو
گفتار در مواقف غزوات حضرت صاحب‌قرانى در نواحى جمو
بارى سبحانه و تعالى كه از كمال قدرت بازوى نيروى مجاهدان ميادين دين « 1 » را به تعويذ تأييد وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ « 2 » تقويت بخشيد و بر منشور سعادت حاميان حوزهء اسلام توقيع رفيع فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ « 3 » كشيده ، عنايت بىنهايتش صاحب‌قران گيتىستان را به مزيد توفيق و تأييد مخصوص گردانيده بود و قامت اقبالش را خلعت گرانمايهء نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ « 4 » پوشانيده ، لاجرم در هر موقف كه آن مؤيد پاك‌اعتقاد رايت سعى و اجتهاد برافراخت ، هماى نصرت ، بال سعادت گشاده ، در سايه‌اش آشيان ساخت و در هر معركه كه مركب جهان‌نورد را به جولان درآورد جنود فتح و وفود فيروزى ، عنان در عنان نهاده ، همراهى كرد .
و چون همت عالى از غزوات حدود « 5 » كوه سوالك و اطراف و اكناف آن فراغت يافت و ضمير منير از كفايت اين مهم بپرداخت ، روز يكشنبه شانزدهم ماه جمادى الآخر رايت نصرت‌شعار از مواضع منسار در ضمان حفظ و تأييد پروردگار نهضت نمود و شش كروه راه قطع كرده ، در مقابل قريهء بايله - كه از نواحى جمو است - نزول فرمود ، و در همان روز امير شيخ محمد ايكوتمور و مبشر و از تومان اميرزاده خليل سلطان ، اسمعيل برلاس متوجه قريهء بايله شدند .
اهالى آن موضع مردم دلاور بودند و جنگل‌هاى محكم داشتند ، چپرها در كنارهء جنگل ترتيب كرده ، مقابله و مقاتله را آماده گشتند و رايت عصيان و عناد برافراشتند . مبارزان لشكر اسلام خواستند كه بىدرنگ به جنگ مبادرت نمايند و بر آن كافران حمله كنند ، در آن‌حال از موقف جلال كس آمد و فرمان رسانيد كه محاربه موقوف دارند تا روز ديگر كه لواى نصرت‌انتما ، سايهء توجه بر آن صوب اندازد . و روز دوشنبه هفدهم ماه ، حضرت صاحب‌قران گيتى « 6 » گشاى بر تكاور جهان‌پيماى سوار شد و سپاه ظفرپناه صف‌ها كشيده ، ميمنه و ميسره و قلب و جناح بياراستند و
( 1 ) . ع : + نبوى . ( 2 ) . صافات / 173 . ( 3 ) . مائده / 56 . ( 4 ) . صف / 13 . ( 5 ) . ع : - حدود . ( 6 ) . م : كشور .