ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٥٠
گفتار در ذكر سه غزوه كه حضرت صاحب‌قران را به نفس مبارك در يك روز با گبران اتفاق افتاد
گفتار در ذكر سه غزوه كه حضرت صاحب‌قران را به نفس مبارك در يك روز با گبران اتفاق افتاد
گفتار در ذكر سه غزوه كه حضرت صاحب‌قران را به نفس مبارك در يك روز با گبران اتفاق افتاد
قال اللّه سبحانه و تعالى عَمَّا يَصِفُونَ « 1 » ألّا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ « 2 » مالك الملك « 3 » - جل و علا - كه رفع و خفض معارج و مهابط سعدا و اشقيا اثرى از آثار لطف و عنف اوست و رقم عزت و مذلت بر ناصيهء دولت و نكبت اهل اقبال و ادبار نگاشتهء خامهء رضا و سخط او ، در اين آيت از كلام معجز نظام ، اشارت بشارت انجام ، كرامت فرموده كه غلبه و فيروزى « 4 » مخصوص واليان كشور دين و تابعان احكام شرع مستبين است . هر مؤيد صاحب توفيق كه نصرت شرع و برافراختن اعلام اسلام و ويران ساختن بنيان شرك و برانداختن عبدهء اصنام وجههء همت عالى سازد ، سزاوار لقب حزب اللّه گشته ، البته بر مخالفان و معارضان مظفر گردد و غالب آيد ، و هر بىسعادت كه از طريق حق و جادهء صواب انحراف و اجتناب جسته در تيه ضلالت و جهالت سرگردان شود ، از حزب شيطان باشد و بىشك مغلوب و منكوب گردد .
[ نظم ]
يكى را ز گردون دهد پايگاه * يكى را ز كيوان درآرد به چاه
دلى را فروزان كند چون چراغ * نهد بر دلى ديگر از درد داغ
و از مصداق اين سياق آن است كه چون حضرت صاحب‌قران از غزوهء اصحاب كشتى - كه در درياى گنگ بودند - بازپرداخت ، همان ساعت از ساحل دريا كوچ فرموده و رايت ظفرپيكر متوجه موضع تغلغ‌پور شد ، و چون آن موضع محل نزول همايون گشت در همان شب يكشنبه چهارم ماه ، چون چهار دانگ از شب بگذشت ، از پيش امير اللّه داد و بايزيد قوچين و الطون بخشى كه به قراولى رفته بودند دو كس رسيدند و به عزّ عرض رسانيدند كه : « ايشان گذارى نيكو « 5 » پيدا كرده‌اند و از درياى گنگ عبور نموده‌اند و در آن طرف گروهى و حشرى بىشمار از كفار با استعداد فراوان و اهبت بسيار جمع شده‌اند ، و سردار نامبارك ايشان ملكى است مبارك خان
( 1 ) . زخرف / 82 . ( 2 ) . مائده / 56 . ( 3 ) . م : الملوك . ( 4 ) . الف ، ع : پيروزى . ( 5 ) . ع : گذار تنگ .