ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٤٧
گفتار در غزوهء درياى گنگ با جماعت گبران
گفتار در غزوهء درياى گنگ با جماعت گبران
گفتار در غزوهء درياى گنگ با جماعت گبران
چون قضيهء قلعهء ميرت به فتح و فيروزى تمام سرانجام شد ، صاحب‌قران گيتىستان در همان پنجشنبه غرهء جمادى الاول فرمان داد كه امير جهانشاه با لشكر جوانغار ، به عزم غزا متوجه بالا آب‌جون شوند ، و گبران آن طرف را تاخت كنند و با بىدينان آن نواحى وظايف فريضهء جهاد به تقديم رسانند . و ايشان به امتثال امر مبادرت نمودند و آغرق‌ها را به عهدهء امير شيخ نور الدين تعيين فرمود ، كه ضبط كرده ، از كنار آب قراسو عزيمت كند و رايت جهانگير در كنف حفظ ملك قدير به جانب درياى گنگ روان شد . مسافت ميان قلعهء ميرت و درياى گنگ چهارده كروه بود . در اثناى راه امير سليمان شاه به موكب ظفرقرين پيوست و همت عالىنهمت ، جهاد با گبران آن نواحى و حوالى وجههء قصد ساخته ، شش كروه راه رفتند ، و موضع منصوره مركز اعلام نصرت‌شعار گشت و شب در آنجا توقف افتاد . و اول صبح آدينه نهم « 1 » ماه به عون إله ، كوچ كردند و موكب دريا شكوه ، محيط مثال به جانب درياى گنگ روان شد و وقت طلوع - كه آفتاب ، نور پيروزى بگسترد - به موضع پيروز نور « 2 » رسيدند و از براى تفحص محلى كه از آب توان گذشت ، سه كروه راه رفتند . چاشت سلطانى ، به سر گذار آب رسيدند ، اما پاياب نداشت كه همگنان به سهولت عبور توانند نمود . بعضى لشكريان سوار از آب به شناه گذر كردند ، و چون صاحب‌قران دريانوال عزم فرمود كه از آب عبور نمايد « 3 » ، امرا كه حاضر بودند زانو زده عرضه داشتند كه : « اميرزاده پير محمد و امير سليمان شاه با لشكر جوانغار به قرب پيروز نور « 4 » از آب گذشتند ، اگر رأى ممالك‌آراى صواب شناسد امروز در اين‌طرف آب توقف نمودن مصلحت نمىنمايد » .
آن سخن محل قبول يافت و فرمان صادر شد كه بعضى بهادران از آب بگذرند و از تومانات اميرزاده شاهرخ ، سيد خواجه پسر شيخ على بهادر و جهان ملك پسر ملكت و ديگر دلاوران برحسب فرموده ، از آن گذار بگذشتند و حضرت
( 1 ) . ع : - نهم . ( 2 ) . ع : - نور ؛ ظاهرا پور صحيح‌تر است . ( 3 ) . ع : كند . ( 4 ) . ع : - نور .