ظفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٤٢

گفتار در نهضت همايون حضرت صاحب‌قران مظفرلوا از دهلى و توجه نمودن به ديگر مواضع هندوستان به نيّت غزا

توقف فرموده ، پرتو ماهچهء رايت فتح و ظفر زنگ‌زداى آيينهء شمس و قمر و محاسن سلطنت و كشورگشايى ، غيرت‌افزاى روان جمشيد و اسكندر ، انتظام و التيام امور دولت و كامگارى به عون عنايت حضرت بارى برهان صدق « من كان للّه كان اللّه له » و حسن حال اعوان و انصار نصرت آثارش از فنون فتوحات و غنايم و كثرت جمع هرگونه نفايس و كرايم مفسّر آيت ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ « 1 » مالك الملك ، بخشنده‌اى كه در دولت‌سراى تُؤْتِي الْمُلْكَ « 2 » فيض رحمت او گشايد و همان در به روى جباران به مسمار تَنْزِعُ الْمُلْكَ « 3 » كمال حكمت او بندد .

[ نظم ]

خداوند خورشيد و گردنده ماه * فروزندهء تاج و تخت و كلاه

كسى را كه خواهد برآرد بلند * يكى را كند سوگوار و نژند

و چون دهلى بالتمام از تبعهء سوءعقايد و قبح افعال و اعمال اهاليش به حكم وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ « 4 » خراب شد و از كمال تسلط و استيلاى عساكر گردون‌مآثر ، آثار فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً « 5 » به ظهور پيوست ، حضرت صاحب‌قران از براى قلع‌وقمع اهل شرك و طغيان عازم ديگر مواضع هندوستان گشت و هنگام نهضت همايون ، اشارت عليّه صدور يافت كه سادات و قضات و علما و مشايخ در مسجد جامع جهان‌پناه جمع آيند ، و از ملازمان خاص يكى را بر ايشان داروغا گماشت تا نگذارد كه از جنبش سپاه ظفرپناه گرد زحمت و ملالى بر دامن روزگار آن طايفهء گرامى نشيند . و روز چهارشنبه بيست و دوم ربيع الآخر سنهء احدى و ثمانمايه ، وقت چاشت « 6 » سلطانى بعون إله از ظاهر جهان‌پناه كوچ فرمود و به طالع سعد و بخت فيروز در فيروزآباد - كه از شهر تا بدانجا سه كروه است - نزول فرمود و ساعتى در آنجا توقف كرده ، متنزّهات آن موضع « 7 » را به نظر احتياط درآورده و در مسجد فيروزآباد كه بر كنارهء آب‌جون از سنگ تراشيده

( 1 ) . آل عمران / 174 . ( 2 ) . آل عمران / 26 . ( 3 ) . آل عمران / 26 . ( 4 ) . اسراء ( بنى اسرائيل ) / 16 . ( 5 ) . اسراء ( بنى اسرائيل ) / 16 . ( 6 ) . ع : چاشتگاه . ( 7 ) . الف ، ع : مواضع .